Verbum

машы́на ж.

1. Maschíne f -, -n:

шве́йная машы́на Nähmaschine f;

пра́льная машы́на Wáschmaschine f;

пасудамы́йная машы́на Geschírrspülmaschine f, Geschírrspüler m -s, -;

электро́нна-выліча́льная машы́на (уст., скар. ЭBM), Computer [kɔmp´ju:tər] m -s, -;

машы́на з прагра́мным кірава́ннем prográmmgesteuerte Maschíne;

2. (аўтамабіль) Áuto n -s, -s, Wágen m -s, -, Automobíl n -s, -e;

грузава́я машы́на LKW [ˏɛlkɑ´ve:] m -s, -s, Lást(kraft)wagen m -s, -;

легкава́я машы́на PKW [ˏpekɑ´ve:] m -s, -s, Persónen(kraft)wagen m -s, -;

саніта́рная машы́на Kránkenwagen m;

пажа́рная машы́на Löschfahrzeug n -(e)s, -e;

вае́нная машы́на Kríegsmaschinerie f -;

дзяржа́ўная машы́на Stáatsmaschinerie f -

пот м. фізіял., тс. перан. Schweiß m -es;

хало́дны пот kálter Schweiß;

абліва́ючыся потам schwéißgebadet, schwéißbedeckt, schwéißtriefend;

вы́церці пот з тва́ру sich den Schweiß von der Stirn wíschen;

кро́плі поту вы́ступілі ў яго́ на ілбе́ der Schweiß stand ihm auf der Stirn, der Schweiß trat ihm auf die Stirn;

яго́ кі́нула ў пот er geriet [kam] in Schwítzen;

◊

у по́це чала́ свайго́ im Schwéiße séines [íhres, méines і г. д.] Ángesicht(e)s;

ён атрыма́ў гэ́та потам і крывёю das hat ihn viel Schweißgekóstet;

увагна́ць у пот ins Schwítzen bríngen*

пыта́нне н.

1. Fráge f -, -n;

звярну́цца з пыта́ннем éine Fráge stéllen (да каго-н. D), éine Fráge ríchten (да каго-н. an A), sich mit éiner Fráge wénden* (да каго-н. an A);

2. (справа, акалічнасць) Fráge f, Ángelegenheit f -, -en; Sáche f -, -n;

па прыва́тным пыта́нні in éiner persönlichen Ángelegenheit, in éigener Sáche;

3. (праблема) Fráge f, Problém n -(e)s, -e;

паста́віць пад пыта́нне infráge stéllen; bezwéifeln vt;

пыта́нне жыцця́ і сме́рці éine entschéidende Fráge; éine lébenswichtige Fráge; éine Fráge, bei der es um Lében und Tod geht

сабра́ць

1. (што) sámmeln vt, áufsammeln vt; áufheben* vt (з зямлі і г. д.);

2. (ягады і г. д.) lésen* vt, pflücken vt, sámmeln vt; с.-г сабра́ць ураджа́й érnten vt, die Érnte éinbringen*;

3. (накапіць) ánsammeln vt, ánhäufen vt;

сабра́ць кале́кцыю éine Sámmlung [Kollektión] ánlegen;

сабра́ць зве́сткі Informatiónen éinholen;

4. (склікаць) versámmeln vt, zusámmenrufen* vt, éinberufen* vt;

5. (арганізаваць, аб’яднаць) veréinigen vt;

6. (механізм, машыну) montíeren vt, zusámmenbauen vt;

7. разм. (падрыхтаваць) fértig máchen (куды-н. für A, in, auf A);

сабра́ць у даро́гу réisefertig máchen;

сабра́ць апо́шнія сі́лы die létzten Kräfte zusámmennehmen*

ты займ. du (G déiner, D dir, A dich);

гэ́та ты das bist du, du bisťs;

цябе́ не было́ до́ма du warst nicht zu Háuse;

заме́ст цябе́ statt déiner;

я табе́ ўжо́ каза́ў ich habe dir schon geságt;

ма́ю да цябе́ пыта́нне ich habe éine Fráge an dich;

◊

звярта́цца да каго-н. на ты j-n dúzen, j-m du ságen;

быць на ты з кім-н. mit j-m auf Du und Du sein; Du zueinánder ságen;

звярну́цца да каго-н. на ты j-n per [mit] du ánreden

ува́га ж.

1. Áufmerksamkeit f;

звярну́ць ува́гу die Áufmerksamkeit ríchten, sein Áugenmerk wénden*; beáchten vt, áchten vi (на што-н. auf A);

звярну́ць чыю-н. ува́гу на што-н. j-n auf etw. áufmerksam máchen, j-s Áufmerksamkeit auf etw. (A) lénken;

ва́рты ўва́гі beáchtenswert, beáchtlich;

нада́ць ува́гу Áufmerksamkeit schénken;

браць пад ува́гу in Betrácht [Erwägung] zíehen*; berücksichtigen vt;

вы́пусціць з-пад ува́гі áußer Acht lássen*, nicht bemérken;

прыцягну́ць ува́гу die Áufmerksamkeit [Beáchtung, das Áugenmerk] auf sich zíehen* [lénken];

звярну́ць на сябе́ ўва́гу áuffällig sein;

2. (чулыя адносіны, прыхільнасць) Áufmerksamkeit f;

карыста́цца ўва́гай Beáchtung fínden*

умо́ва ж.

1. Bedíngung f -, -en; Voráussetzung f -, -en (перадумова); Vórbehalt m -(e)s, -e (агаворка); Nébenbestimmung f -, -en, Kláusel f -, -n (асобая ўмова ў дагаворы);

абавязко́вая ўмо́ва únbedingte Voráussetzung;

ста́віць умо́вай zur Bedíngung máchen, die Bedíngung stéllen;

з умо́вай, каб … unter der Bedíngung [dem Vórbehalt], dass …;

умо́ва зада́чы матэм. Áufgabenstellung f -, -en, Voráussetzungen der Áufgabe;

выко́нваць умо́вы die Bedíngungen befólgen [éinhalten*];

2. мн.:

умо́вы (абставіны) Verhältnisse pl, Zústände pl;

умо́вы пра́цы Árbeitsbedingungen pl;

жыллёвыя ўмо́вы Wóhnverhältnisse pl;

мясцо́выя ўмо́вы örtliche Verhältnisse;

у цяпе́рашніх умо́вах unter den gégenwärtigen Verhältnissen [Úmständen];

у ха́тніх умо́вах únter häuslichen Verhältnissen