акт м.

1. (дзеянне) Akt m -(e), -e, Aktión f -, -en; Hándlung f -, -en, Tat f -, -en (учынак);

акт ве́тлівасці ein Akt der Höflichkeit;

тэрарысты́чны акт Terrórakt m;

2. тэатр. Akt m, Áufzug m -(e)s, -züge;

каме́дыя на тры а́кты ein Lustspiel in drei Ákten;

3. юрыд. (дакумент) Úrkunde f -, -n, Ákte f -, -n;

абвінава́ўчы акт Ánklageschrift f -, -en;

акты грамадзя́нскага ста́ну Persónenstandsregister n -s, -;

акт капітуля́цыі Kapitulatiónsurkunde f;

акт аб карыста́нні зямлёй Úrkunde für die Bódennutzung;

4. (апісанне ўстаноўленых фактаў) юрыд. Protokóll n -s, -e;

акт прыёмкі Ábnahmeprotokoll n;

акт аб няшча́сным здарэ́нні Únfallprotokoll n;

скла́сці акт аб чым-н. ein Protokóll über etw. (A) áufnehmen*;

5. (святочны збор) Akt m -(e)s, -e, Féierlichkeit

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зве́сці

1. (зверху ўніз) herábführen vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinábführen vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

2. (адвесці на другое месца) ábführen vt; wégführen vt;

3. (дапамагчы сустрэцца) zusámmenführen vt;

4. (сабраць у адно месца) zusámmenführen vt, zusámmenbringen* vt;

5. (скласці ў адзінае цэлае) veréinigen vt; zusámmenfassen vt;

6. (знішчыць) áusmerzen vt; áusrotten vt; vertílgen vt;

7. (абмежаваць, скараціць) reduzíeren vt, beschränken vt; zurückführen vt (да чаго-н. auf A);

8. (збіць з правільнага жыццёвага шляху) verléiten vt, verführen vt, vom ríchtigen Weg ábbringen*;

зве́сці бро́вы die Bráuen zusámmenziehen*;

◊

зве́сці канцы́ з канца́мі разм. (finanziéll) (mit Müh und Not) über die Rúnden kómmen*;

зве́сці раху́нкі з кім-н. mit j-m ábrechnen;

зве́сці ў магі́лу [труну́, на той свет, у зямлю́] ins Grab [unter die Érde] bríngen*;

зве́сці на нішто́ [да нуля́] zuníchte máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Wílle m -ns, -n рэдка pl во́ля;

Ménschen gúten ~ns лю́дзі до́брай во́лі;

es war dein éigener ~ ты сам хаце́ў гэ́тага;

er soll séinen ~n háben няха́й бу́дзе так, як ён хо́ча;

j-m séinen [den] ~ tun* вы́канаць чыё-н. жада́нне; зрабі́ць так, як хто-н. хо́ча;

séinen létzten ~n tun* вы́казаць сваю́ апо́шнюю во́лю, скла́сці завяшча́нне;

séinen ~n dúrchsetzen настая́ць на сваі́м;

j-m séinen [állen] ~n lássen* даць каму́-н. магчы́масць дзе́йнічаць так, як ён хо́ча;

beim bésten ~n пры ўсі́м жада́нні;

es steht in séinem ~n гэ́та зале́жыць ад яго́;

etw. mit ~n tun* зрабі́ць што-н. наўмы́сна;

j-m zu ~n sein быць пако́рлівым чыёй-н. во́лі; быць гато́вым вы́канаць чыю́-н. во́лю;

er ist voll gúten ~ns у яго́ мно́га [по́ўна] до́брых наме́раў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wáffe f -, -n

1) збро́я, узбрае́нне;

blánke ~ хало́дная збро́я;

~n an Bord карабе́льная збро́я;

atomáre ~n а́тамная збро́я;

automátische ~n аўтаматы́чная збро́я;

hérkömmliche [konventionélle] ~n звыча́йная збро́я;

nukleáre [thermonukleáre] ~n я́дзерная [тэрмая́дзерная] збро́я;

schwére ~n ця́жкая (пяхо́тная) збро́я;

~n und Gerät вайск. баява́я тэ́хніка;

~ mit éingraviertem Námenszug імянна́я збро́я;

~n führen змага́цца (са збро́яй у рука́х);

die ~n strécken [níederlegen] скла́сці збро́ю, зда́цца, капітулі́раваць капітулява́ць;

mit den ~n klírren бра́згаць збро́яй;

únter die ~n tréten* стаць пад ружжо́;

von der ~ Gebráuch máchen пусці́ць у ход [прымяні́ць] збро́ю;

von den ~n stárrend ≅ узбро́ены да зубо́ў;

zu den ~n gréifen* хапа́цца за збро́ю, падня́ць збро́ю;

die ~ aus der Hand schlágen* абяззбро́іць каго́-н., вы́біць збро́ю з рук у каго́-н.;

die ~ gégen sich (A) selbst kéhren [wénden*] пако́нчыць з сабо́ю, павярну́ць збро́ю супро́ць само́га сябе́

2) перан. збро́я;

die géistige ~ ідэалагі́чная зброя

3) род во́йскаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)