Verbum

прыво́д м.

1. Herbéiführen n -s; Heránbringen n -s, Vórführung f -;

2. юрыд. Arrést m -(e)s, -e;

3. тэх. Ántrieb m -(e)s, -e, Transmissión f -, -en; Getríebe n -s, - (перадатачны механізм)

рулявы́ разм.

1. Stéuer-;

руляво́е ко́ла Lénkrad n -(e)s, -räder, Stéuerrad n;

рулявы́ механі́зм Stéuemng f -, -en;

2. у знач. наз. м. Stéuermann m -(e)s, -männer і -leute; Rúdergänger m -s, - (матрос, які стаіць каля стырна)

сабра́ць

1. (што) sámmeln vt, áufsammeln vt; áufheben* vt (з зямлі і г. д.);

2. (ягады і г. д.) lésen* vt, pflücken vt, sámmeln vt; с.-г сабра́ць ураджа́й érnten vt, die Érnte éinbringen*;

3. (накапіць) ánsammeln vt, ánhäufen vt;

сабра́ць кале́кцыю éine Sámmlung [Kollektión] ánlegen;

сабра́ць зве́сткі Informatiónen éinholen;

4. (склікаць) versámmeln vt, zusámmenrufen* vt, éinberufen* vt;

5. (арганізаваць, аб’яднаць) veréinigen vt;

6. (механізм, машыну) montíeren vt, zusámmenbauen vt;

7. разм. (падрыхтаваць) fértig máchen (куды-н. für A, in, auf A);

сабра́ць у даро́гу réisefertig máchen;

сабра́ць апо́шнія сі́лы die létzten Kräfte zusámmennehmen*

устано́ўка ж.

1. (размяшчэнне) Áufstellen n -s, Áufstellung f -, -en;

2. тэх. (мантаж, наладжванне) Áufstellung f -; Montáge [-ʒə] f -, -n, Installatión f -, -en, Éinbau m -(e)s; Áufsatzeinstellung f (у артылерыі);

3. тэх. (прылада, механізм) Ánlage f -, -n, Éinrichtung f -, -en, Vórrichtung f -, -en;

устано́ўка для кандыцыянава́ння (паветра) Klímaanlage f -, -n;

рэнтге́наўская ўстано́ўка Röntgenapparat m -(e)s, -e;

хімі́чная ўстано́ўка Chemíeanlage f;

халадзі́льная ўстано́ўка Kälteanlage f, Kühlanlage f;

4. (арыентыроўка) Éinstellung f -, -en, Stéllungnahme f -, -n;

мэ́тавая ўстано́ўка Zíelsetzung f -, -en, Ziel n -(e)s, -e;

мець устано́ўку на што-н. auf etw. (A) éingestellt sein; etw. im Áuge háben;

5. (дырэктыва, прынцып) Ríchtlini¦e f -, -n, Direktíve [-və] f -, -n

вы́весці

1. heráusführen vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); hináusführen vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); wégführen vt (адвесці);

вы́весці во́йскі die Trúppen ábziehen* [zurückziehen*];

вы́весці карабе́ль на арбі́ту das Ráumschiff auf die Bahn bríngen*;

вы́весці з прэзі́дыума aus dem Präsídium áusschließen*;

2. (плямы) entférnen vt, heráusmachen vt;

3. (выкараніць) beséitigen vt; áusmerzen vt; áusrotten vt; vertílgen vt;

4. (зрабіць вывад) éinen Schluss zíehen*, fólgern vt, vi schlússfolgern неаддз. vt, vi; schlíeßen* vt, vi (заключыць); матэм. ábleiten vt, hérleiten vt;

вы́весці агу́льную адзна́ку éine Gesámtnote ermítteln;

5. (вырасціць) züchten vt;

вы́весці кураня́т Küken áusbrüten;

6. (пабудаваць) báuen vt; erríchten vt;

вы́весці ко́мін éinen Schórnstein báuen;

7. разм. (старанна напісаць, намаляваць) zéichnen vt, málen vt;

вы́весці каго-н з цярпе́ння j-n aus der Fássung bríngen*;

вы́весці каго-н з цяжко́га стано́вішча j-m aus der Pátsche hélfen*;

вы́весці са стро́ю вайск. kámpfunfähig máchen; тэх. (механізм машыны) áußer Betríeb sétzen;

◊

вы́весці на чы́стую ваду́ entlárven vt, blóßstellen аддз. vt