Verbum

úmsetzen I vt

1) пераса́джваць (расліны)

2) перамяшча́ць; пераво́дзіць; пераса́джваць (вучняў і г.д.)

3) матэм. зрабі́ць перастано́ўку

4) пуска́ць у абаро́т [у про́даж];

etw. in Geld ~ ператвары́ць што-н. у гро́шы, рэалізава́ць што-н.

5) хім. пераўтвара́ць

6):

etw. in Wírklichkeit ~ право́дзіць што-н. у жыццё, здзяйсня́ць, ажыццяўля́ць (што-н.);

in die Tat ~ ажыццяві́ць (план)

Verbíndung f -, -en

1) су́вязь, злучэ́нне, канта́кт, спалучэ́нне, зно́сіны;

mit j-m in ~ stéhen* быць [знахо́дзіцца] у су́вязі з кім-н., падтры́мліваць су́вязь з кім-н.;

mit j-m in ~ tréten* уступі́ць у су́вязь [у адно́сіны] з кім-н.

2) хім. злучэ́нне

3) pl су́вязі; пратэ́кцыя;

seine ~en spíelen lássen* пусці́ць у ход свае́ су́вязі

áuflösen

1. vt

1) развя́зваць, распуска́ць, расплята́ць (валасы)

2) раша́ць (ураўненне), выраша́ць (пытанне і г.д.);

die Klámmern ~ раскрыва́ць ду́жкі

3) хім. раствара́ць

4) касава́ць (дагавор)

5) распуска́ць (арганізацыю і г.д.); расфармірава́ць (вайсковую часць і да т.п.)

2. ~, sich

1) раствара́цца;

sich in Tränen ~ залі́цца сляза́мі

2) вы́рашыцца;

die Sáche löste sich von selbst auf спра́ва вы́рашылася сама́ па сабе́

3) (сама)распуска́цца

lösen

1. vt

1) развя́зваць;

den Knóten ~ развяза́ць ву́зел

2) скасава́ць (дагавор)

3) раша́ць (задачу); выраша́ць (спрэчкі);

die Zwéifel ~ разагна́ць сумне́нні

4) хім. раствара́ць

5) браць (білет на цягнік і да т.п.)

2. ~, sich

1. вайск. адрыва́цца, адыхо́дзіць, адступа́ць

2) (von D) расстава́цца (з кім-н.)

3) адмежава́цца, адарва́цца

4):

er löste sich aus der Erstárrung здранцве́нне [аняме́нне] у яго́ прайшло́

sáuer

1. a

1) кі́слы; хім. кісло́тны;

sáure Gúrke салёны агуро́к;

sáure Milch кі́слае малако́

2) перан. ця́жкі, нялёгкі;

etw. mit sáurer Mühe erwérben* здабы́ць што-н. ця́жкай пра́цай;

◊

j-m das Lében ~ máchen атру́чваць каму́-н. жыццё [існава́нне];

in den sáuren Ápfel béißen* скары́цца перад непрые́мнай неабхо́днасцю

2. adv

1) кі́сла;

~ schmécken мець кі́слы смак

2) ця́жка, нялёгка, неахво́тна;

das kam ihm [ ihn] ~ an гэ́та дало́ся яму́ нялёгка [ця́жка];

auf etw. (A) ~ reagíeren рабі́ць кі́слы твар нако́нт чаго́-н.