Verbum

Natúr f

1) - прыро́да;

in der fréien ~ на ўло́нні прыро́ды;

nach der ~ zéichnen [málen] рысава́ць [малява́ць фа́рбамі] з нату́ры

2) -, -en нату́ра, хара́ктар;

das geht gégen séine ~, das ist séiner ~ zuwíder яму́ гэ́та неўласці́ва, гэ́та супярэ́чыць яго́ нату́ры;

von ~ schüchtern sein быць сарамлі́вым па нату́ры [хара́ктары]

Ochs m -en, -en, Óchse m -n, -n

1) бык, вол

2) лаянк. ду́рань, ёлупень;

dumm wie ein ~ дурны́ як бот;

◊

die ~n hínter den Pflug spánnen ≅ пачына́ць спра́ву не з таго́ канца́;

den ~n beim Horn fássen узя́ць быка́ за ро́гі

Léder n -s, -

1) ску́ра (вырабленая);

ein díckes ~ háben перан. быць таўстаску́рым

2) футбо́льны мяч;

◊

j-m das ~ gérben аддуба́сіць каго́-н.;

(zú)schlágen* was das ~ hält разм. уда́рыць з усі́х сіл;

◊

aus frémdem ~ ist gut Ríemen schnéiden ≅ быць до́брым за чужы́ кошт

lósgehen* аддз. vi (s)

1) развя́звацца, распуска́цца

2) стрэ́ліць

3) пачына́цца;

es geht los! пачына́ецца!

4) ісці́ да наме́чанай мэ́ты; ме́рыцца, нацэ́львацца (куды-н.)

5) (auf A) кі́нуцца (на каго-н.);

aufeinánder ~ кі́нуцца адзі́н на аднаго́, счапі́цца [схапі́цца] адзі́н з адны́м (у бойцы)

lústig

1. a вясёлы, заба́ўны, сме́шны;

sich ~ máchen (über A) смяя́цца, пацяша́цца (з каго-н.)

2. adv ве́села; сме́шна;

nun ~ an die Árbeit! дру́жна за рабо́ту [пра́цу]!;

das kann ja ~ wérden! іран. гэ́та мо́жа быць ве́села!;

nur ímmer ~! разм. не суму́й!, не журы́ся!

Rad n -(e)s, -Räder

1) ко́ла;

únter die Räder kómmen* тра́піць пад ко́лы

2) веласіпе́д, ро́вар;

~ fáhren* е́здзіць на веласіпе́дзе;

~ schlágen* куля́цца, хадзі́ць ко́лам;

ihm fehlt ein ~ разм. у яго́ не ўсё з галаво́й;

der Pfau schlägt ein ~ паўлі́н распусці́ў хвост

Sáttel m -s, Sättel

1) сядло́;

sich in den ~ schwíngen* уско́чыць на каня́ [у сядло́];

j-n aus dem ~ hében* вы́біць каго́-н. з сядла́;

◊

fest im ~ sítzen* перан. займа́ць трыва́лае стано́вішча

2) седлаві́на;

◊

er ist in állen Sätteln gerécht ён ма́йстар на ўсе ру́кі

Schélle I f -, -n

1) бразго́тка, звано́чак

2) апляву́ха

3) pl нару́чнікі; кайданы́;

j-m ~n ánlegen надзява́ць нару́чнікі [кайданы́] каму́-н.

4) гл. Schellen pl;

◊

jéder hat séine ~ у ко́жнага свае́ дзіва́цтвы, ко́жны па-сво́йму з’язджа́е з глу́зду ко́жны дурэ́е па-сво́йму

Streit m -(e)s, -e

1) спрэ́чка; сва́рка;

mit j-m ~ ánfangen* заспрача́цца з кім-н.; пача́ць сва́рку;

◊

ríchtige Ábrede macht kéinen ~ угаво́р даражэ́й за гро́шы

2) спра́ва, працэ́с, спрэ́чкі (у судзе)

3) схва́тка, суты́чка, бой;

éinen ~ vom Záune bréchen* пачына́ць спрэ́чку