Verbum

спалучэ́нне н.

1. (дзеянне) Veréinigung f -, -en, Verbíndung f -, -en;

2. хім. Verbíndung f;

3. матэм. Kombinatión f -, -en

іне́ртны träge, úntätig, schlaff, inért; перан. тс. indolént;

іне́ртны чалаве́к träger [indolénter] Mensch;

іне́ртны газ хім. Édelgas n -es, -e

насы́ціць

1. satt máchen; sättigen vt;

2. хім. sättigen vt; saturíeren vt;

3. перан. (забяспечыць) réichlich verséhen*, áusreichend versórgen

насы́чаны

1. хім. gesättigt;

2. перан. (змястоўны) ínhaltsvoll, geháltvoll; reich (an D);

3. (колер) satt;

насы́чаныя фа́рбы sátte Fárben

радыяцы́йны фіз., хім., ядзерн. Stráhlungs-; radioaktív;

радыяцы́йная эне́ргія Stráhlungsenergie f -;

радыяцы́йнае выпраме́ньванне [выпрамяне́нне] Radiostráhlung f -;

радыяцы́йная бяспе́ка Strahlenschutz m -es

выдзяля́цца

1. (браць частку маёмасці) sich ábteilen;

2. (вылучацца) sich áuszeichnen;

3. фізіял., хім. áusscheiden* vi (s) sich ábsondern

ко́мплексны kompléx, Kompléx-;

ко́мплексная механіза́цыя dúrchgängige [vóllständige] Mechanísierung;

ко́мплексныя лі́кі матэм. kompléxe Záhlen pl;

ко́мплексныя злучэ́нні хім. Kompléxverbindun gen pl

ляту́чы

1. (які лятае) flíegend;

2. хім. flüchtig;

ляту́чыя злучэ́нні flüchtige Verbíndungen;

ляту́чая ры́ба Flúgfisch m -(e)s, -e

замясці́ць, замяшча́ць

1. (замяніць) ersétzen vt, vertréten vt;

2. (назначыць на пасаду) besétzen vt;

3. хім., матэм. substituíe ren vt

расшчапі́ць

1. spálten vt, klein máchen;

2. (перастаць сціскаць) áufmachen vt, öffnen vt;

3. хім., фіз. spálten vt, zersétzen vt