éinziehen*

1. vt

1) уця́гваць, заця́гваць

2) здыма́ць (парус)

3) апуска́ць (сцяг)

4) збіра́ць (падаткі і г.д.)

2. vi (s)

1) засяля́цца (у кватэру)

2) уступа́ць (у горад);

Erkúndigungen ~ даве́двацца, наво́дзіць даве́дкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

weiß I a

1) бе́лы;

die ~e Fáhne híssen падня́ць бе́лы сцяг;

~ máchen бялі́ць

2) бе́лы, сі́вы;

er ist schon lánge ~ ён даўно́ ўжо́ пасіве́ў

3) чы́сты;

ein ~es Blatt Papíer чы́сты а́ркуш [ліст] папе́ры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Flágge f -, -n сцяг, флаг;

die ~ stréichen* спуска́ць флаг [сцяг]; перан. прызна́ць сябе́ перамо́жаным;

die ~ híssen падыма́ць флаг;

das Schiff führt die déutsche ~ карабе́ль плыве́ пад няме́цкім фла́гам [сця́гам];

únter fálscher ~ ségeln разм. дзе́йнічаць пад чужы́м і́мем

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

узніма́ць

1. у розн. знач. (падымаць) hében* vt; hóchheben* vt; hóchnehmen* аддз. vt (уверх); empórheben* vt (высока);

узніма́ць сцяг die Flágge híssen;

узніма́ць ве́тразі die Ségel sétzen;

2. (абуджаць) wécken vt;

узніма́ць каго-н. з ло́жка j-n (áuf)wécken; j-n aus dem Schlaf trómmeln;

3. (закранаць, пачынаць) ánschneiden* vt;

узніма́ць пыта́нне éine Fráge ánschneiden* [áufwerfen*, áufrollen];

4. (узвышаць, залішне ўзносіць) rühmen vt, lóbpreisen* неаддз. vt; erhöhen vt; erhében* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ві́цца

1. (пра валасы) sich lócken, sich kräuseln; sich wéllen;

2. (вакол чаго-н.) sich schlíngen*, sich wínden*; sich ránken (пра расліны);

3. (падымацца віхрам) áufwirbeln vi (s);

пыл віе́цца der Staub wird áufgewirbelt;

4. (кружыцца) kréisen vi;

пту́шкі ўю́цца [вію́цца] над ле́сам die Vögel kréisen über dem Wald;

5. (мець звілісты напрамак) sich schlängeln;

руча́й уе́цца [віе́цца] der Bach schlängelt sich;

6. (развявацца) wéhen vi, fláttern vi (пра сцяг і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

sénken

1. vt

1) апуска́ць (руку); нахіля́ць, апуска́ць (галаву); патупля́ць апушча́ць, апуска́ць по́зірк [по́гляд];

die Fáhne ~ схіля́ць сцяг;

die Knie ~ схіля́ць кале́ні

2) пагружа́ць, апуска́ць

3) зніжа́ць, паніжа́ць (цэны, тон, голас)

2. ~, sich апуска́цца, зніжа́цца, асяда́ць;

die Nacht sénkte sich auf die Érde ноч апусці́лася на зямлю́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

спусці́ць

1. hinúnterlassen* vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); herúnterlassen* vt, heráblassen* vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); тэх. ábsenken vt;

спусці́ць сцяг die Flágge éinholen [níederholen, éinziehen*, stréichen*];

2.:

спец. спусці́ць су́дна са ста́пеля ein Schiff vom Stápel láufen lássen*;

спусці́ць шлю́пку ein Boot áussetzen [zu Wásser lássen*, fíeren];

3. (выпусціць) lóslassen* аддз. vt;

спусці́ць саба́ку з ланцуга́ den Hund von der Kétte lóslassen*;

спусці́ць саба́к на каго-н. die Húnde auf j-n hétzen;

спусці́ць ваду́ das Wásser áblassen*;

спусці́ць бало́н den Ballon [ba´lõ:] áblassen*;

4. разм. (патраціць):

спусці́ць гро́шы das Geld dúrchbringen* [verschléudern];

5. разм. (дараваць):

спусці́ць каму-н. што-н. j-m etw. dúrchgehen lássen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)