кі́даць
1. wérfen* vt, hínwerfen* vt; schméißen* vt (разм.) (шпурнуць); schléudern vt (з сілай);
кі́даць ка́мень у ваду́ éinen Stein ins Wásser wérfen*;
2. (хутка накіраваць) wérfen* vt;
кі́даць во́йскі ў бой вайск. die Trúppen in die Schlacht wérfen*;
3. (пакінуць) verlássen* vt, im Stich lássen*;
кі́даць сям’ю́ die Famili¦e verlássen* [im Stich lássen*]; Frau [Mann] und Kind(er) verlássen*;
кі́даць усё álles stehen und líegen lássen*;
4. (пераставаць рабіць што-н.) áufhören vi (што-н. mit D); áblassen* vi (што-н. von D);
кі́даць рабо́ту áufhören zu árbeiten; die Árbeit an den Nágel hängen (назаўжды);
кі́даць куры́ць sich (D) das Ráuchen ábgewöhnen, das Ráuchen áufgeben*;
кі́даць я́кар марск. Ánker wérfen*, vor Ánker géhen*; ánkern vi;
кі́даць збро́ю die Wáffen strécken; sich ergében* (здацца);
кі́даць жэ́рабя das Los wérfen*; lósen vi
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Wáffe f -, -n
1) збро́я, узбрае́нне;
blánke ~ хало́дная збро́я;
~n an Bord карабе́льная збро́я;
atomáre ~n а́тамная збро́я;
automátische ~n аўтаматы́чная збро́я;
hérkömmliche [konventionélle] ~n звыча́йная збро́я;
nukleáre [thermonukleáre] ~n я́дзерная [тэрмая́дзерная] збро́я;
schwére ~n ця́жкая (пяхо́тная) збро́я;
~n und Gerät вайск. баява́я тэ́хніка;
~ mit éingraviertem Námenszug імянна́я збро́я;
~n führen змага́цца (са збро́яй у рука́х);
die ~n strécken [níederlegen] скла́сці збро́ю, зда́цца, капітулі́раваць капітулява́ць;
mit den ~n klírren бра́згаць збро́яй;
únter die ~n tréten* стаць пад ружжо́;
von der ~ Gebráuch máchen пусці́ць у ход [прымяні́ць] збро́ю;
von den ~n stárrend ≅ узбро́ены да зубо́ў;
zu den ~n gréifen* хапа́цца за збро́ю, падня́ць збро́ю;
die ~ aus der Hand schlágen* абяззбро́іць каго́-н., вы́біць збро́ю з рук у каго́-н.;
die ~ gégen sich (A) selbst kéhren [wénden*] пако́нчыць з сабо́ю, павярну́ць збро́ю супро́ць само́га сябе́
2) перан. збро́я;
die géistige ~ ідэалагі́чная зброя
3) род во́йскаў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
fállen* I vi (s)
1) па́даць;
auf die [zur] Érde ~ па́даць [упа́сці] на зямлю́;
einánder in die Árme ~ кі́нуцца адзі́н аднаму́ ў абды́мкі;
~ lássen* упусці́ць, вы́пусціць; адмо́віцца (ад каго-н., чаго-н.); адвярну́цца (ад каго-н.);
die Máske ~ lássen* скі́нуць ма́ску
2) па́даць, паніжа́цца;
das Barométer fällt баро́метр па́дае
3) па́сці, загі́нуць;
er fiel als Held ён загі́нуў геро́ем
4) па́сці, зда́цца (пра горад і г.д.); па́сці, быць скі́нутым [зве́ргнутым] (пра ўрад)
5) ісці́, выпада́ць (пра снег, дождж, расу)
6) па́даць (пра святло)
7) па́даць, выпада́ць на до́лю;
die Wahl fiel auf ihn вы́бар паў на яго́ до́лю;
das fällt ihm leicht [schwer] гэ́та дае́цца яму́ лёгка [ця́жка];
die Entschéidung ist gefállen рашэ́нне прыня́та
8):
j-m auf die Nérven ~ нервава́ць, раздражня́ць каго́-н.;
j-m ins Wort ~ перабіва́ць каго́-н.;
díese Fárbe fällt ins Gélbe гэ́ты ко́лер адліва́е [аддае́] жо́ўтым;
j-m zur Last ~ быць каму́-н. ця́жарам;
j-m zur Ópfer ~ стаць ахвя́рай каго́-н.;
◊
die Würfel sind gefállen! жэ́рабя кі́нута!
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)