пасі́ўны

1. Passív-; passív; úntätig (бяздзейны);

пасі́ўны чалаве́к passíver Mensch, Passivist [-´vıst] m -en, -en;

2. грам. passívisch [-vi-];

3.:

пасі́ўны бала́нс зне́шняга га́ндлю эк. passíve Áußenhandelsbilanz

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Brúder m -s, Brüder

1) брат;

ein léiblicher ~ ро́дны брат, сабра́т

2) аднаду́мца, папле́чнік

3):

~ Hítzig гара́чы чалаве́к;

~ Léichtfuß легкаду́мны чалаве́к;

násser ~ жарт. сабутэ́льнік;

wármer ~ разм. гомасексуалі́ст;

◊

gléiche Brüder, gléiche Káppen ≅ адзі́н друго́га ва́рты, або́е рабо́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

castaway

[ˈkæstə,weɪ]

n.

1) чалаве́к, які́ пацярпе́ў крушэ́ньне (вадапла́ва)

2) Figur. вы́радак -ка m.; адры́нуты, адкі́нуты (з грамады́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

oracle

[ˈɔrəkəl]

n.

1) ара́кул -а m

2) ве́льмі разу́мны чалаве́к, бясспрэ́чны аўтарытэ́т

3) праро́цтва n., прадказа́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

puppet

[ˈpʌpɪt]

n.

1)

а) мала́я ля́лька

б) марыянэ́тка f., тэатра́льная ля́лька

2) марыянэ́тка f. (чалаве́к або́ ўра́д)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

antediluvian

[,æntidɪˈlu:viən]

1.

adj.

1) дапато́пны (перад пато́пам)

2) старамо́дны, састарэ́лы

2.

n.

ве́льмі стары́ або́ старамо́дны чалаве́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Arcadian

[ɑ:rˈkeɪdiən]

1.

adj.

1) аркады́йскі

2) ідылі́чны

2.

n.

1) жыха́р Арка́дыі

2) чалаве́к з про́стымі гу́стамі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

versatile

[ˈvɜ:rsətəl]

adj.

1) шматбако́вы; разнаста́йны

a versatile man — чалаве́к са шматбако́вым та́лентам

2) рухо́мы

3) зьме́нлівы, няўсто́йлівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wildcat

[ˈwaɪldkæt]

n.

1) Zool. рысь f.

2) запа́льчывы чалаве́к

3) рызыко́ўнае гандлёвае прадпрые́мства

•

- wildcat stocks

- wildcat strike

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

youngling

[ˈjʌŋlɪŋ]

1.

n.

1) малады́ чалаве́к, жывёліна або́ расьлі́на

2) навічо́к -ка́ m.& f.

2.

adj.

малады́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)