Verbum

пасы́пацца

1. fállen* vi (s), ríeseln vi (h, s);

пасы́паўся пясо́к der Sand ríeselte heráb;

2. (пра вялікую колькасць чаго-н. – дождж, град і г. д.) régnen vimp;

◊

пасы́паліся папро́кі es hágelte Vórwürfe;

пасы́паліся ўдары es hágelte Schläge

дагле́дзець, дагляда́ць, даглядзе́ць (праглядзець да канца) bis zu Énde ánsehen*;

2. (не выпускаць з-пад увагі) áufpassen vt (каго-н. auf A);

3. (клапаціцца) Sórge trágen* (пра каго-н. für A);

не дагле́дзець überséhen* vt, nicht bemérken vt

атрыма́цца (пра вынік і пад.) sich ergében*;

пры дзяле́нні атрыма́лася 7 і 3 у аста́чы bei der División [-vi-] erhíelten wir 7, Rest 3;

ко́лькі атрыма́ецца? wie viel macht es?;

каб не атрыма́лася непрые́мнасцяў damit sich kéine Únannehmlichkeiten ergében*

абсе́сці

1. sich (herúm) sétzen (што-н. um A);

2. (утварыць асадак) éinen Bódensatz [Níederschlag] bílden; хім. sich áblagern, sich ábsetzen;

3. (асесці – пра снег, глебу і г. д.) sich sénken, sich sétzen; ábsacken vi (s); éinsinken* vi (s)

прывяза́цца

1. sich féstbinden*, sich ánbinden* (да чаго-н. an A);

2. (пра пачуццё) lieb gewínnen*; éine Zúneigung fássen (да каго-н. zu D);

3. (прычапіцца да каго-н.) bemäkeln vt; nörgeln vi (да каго-н. an D)

сціха́ць, сці́хнуць

1. (супакоіцца) sich berúhigen;

2. (замоўкнуць) still wérden, verstúmmen vi (s);

3. (спыніцца, аслабець) áufhören vi; sich légen, náchlassen* vi (пра з’явы прыроды);

ве́цер сці́х der Wind hat sich gelégt;

дождж сці́х der Régen líeß nach

сячы́ся

1. (рабіцца пасечаным) bréchen* vi (s); sich zerfásern (пра шоўк);

2. (ламацца, расшчапляцца) sich spálten, sich bréchen*;

валасы́ сяку́цца das Haar ist [wird] brüchig;

3. разм. (біцца, весці бой) sich schlágen*, kämpfen vi;

сячы́ся ша́блямі die Säbel schwíngen*

шуме́ць

1. lärmen vi, Lärm máchen; ein Geräusch verúrsachen (слабы); ráuschen vi (пра лісце); póltern vi (грукаць);

шуме́ць з прычы́ны чаго-н. viel Áufregung [Lärm] máchen um etw. (A);

2. разм. (сварыцца) lärmen vi, tóben vi, ein Spektákel máchen