Verbum

badge

n.

1) адзна́ка, значо́к -ка́ m.

2) Figur. сы́мбаль -ю m.

Chains are a badge of slavery — Кайданы́ — сы́мбаль няво́льніцтва

v.t.

дава́ць адзна́ку; адзнача́ць

fungus

n., pl. -gi, -guses

1) грыб, пле́сьня f., губа́-грыб (на дрэ́вах)

2) не́шта, што ху́тка зьяўля́ецца або́ расьце́, як грыб

3) Med. грыбо́к -ка́ m.

saloon

n.

1) шыно́к -ка́ m., піўна́я f.

2) салён -у m.

The ship’s passengers ate in the dining saloon — Пасажы́ры на вадапла́ве е́лі ў стало́вым салёне

volute

n.

1) сьпіра́ль f.; скру́так -ка m.

2) Archit. валю́та f.

3) Zool. сьпіра́льная ра́кавінка (сьлімака́)

adj.

скру́чаны; сьпіра́льны

a volute spring — сьпіра́льная спружы́на

fringe

n.

1) фрэ́ндзлі pl., аблямо́ўка f., беражо́к -ка́ m.; гры́ўка f., чубо́к -ка́ m. (з валасо́ў)

2) край -ю m.; крыло́ n. (кра́йняя групо́ўка)

on the fringe of the forest — на ўзьле́сьсі, на ўзьле́ску

v.t.

1) абрабля́ць фрэ́ндзлямі

fringed — з фрэ́ндзлямі

2) аблямо́ўваць (ху́стку), абво́дзіць, абкружа́ць

adj.

1) скра́йні

2) дадатко́вы, другара́дны

fringe demands — другара́дныя патрабава́ньні

whistle

v.i.

1) сьвіста́ць

2) сьвіста́ць у сьвісто́к

3) клі́каць, сыгналізава́ць або́ кірава́ць сьві́стам або́ сьвістко́м

The police officer whistled the automobile to stop — Паліцыя́нт сьвістко́м спыні́ў аўтамабі́ль

4) высьві́стваць

to whistle a tune — высьві́стваць мэлёдыю

n.

1) сьвіст -у m., сьвісто́к -ка́ m. (гук)

2) сьвісто́к -ка́ m. (інструмэ́нт)

•

- whistle for

- whistle in the dark

- wet one’s whistle

gulp

v.t.

1) ху́тка або́ пра́гна глыта́ць

2) глыта́ць, душы́ць (сьлёзы, сьмех); стры́мваць (хвалява́ньне)

v.i.

задыха́цца; душы́цца

n.

1) глыта́ньне n.

2) глыто́к -ка́ m.

impulse

n.

1) штуршо́к -ка́ m.; пабуджа́льная прычы́на, сты́мул -у m.

2) пары́ў -ву, і́мпульс -у m.

to act on impulse — дзе́яць імпульсі́ўна

3) informal падгаво́рваньне, падбухто́рваньне n.

borer

n.

1) сьве́рдзел -а m., бур -а m., сьвярдзёлак -ка m.

2) бор -а m., зубны́ сьве́рдзел

3) сьвідро́ўнік -а m., бураві́к -а́ m.

4) ша́шаль -я

embryo

n., pl. -bryos

заро́дак -ка m.

in embryo — у заро́дку, у са́мым пача́тку (такса́ма пра плян)

adj.

неразьві́ты; недасьпе́лы; эмбрыяна́льны

an embryo idea — недасьпе́лая ду́мка