Verbum

júcken

1. vi vimp свярбе́ць;

es juckt mich am Rücken у мяне́ свярбі́ць спі́на;

es juckt mir in den Béinen у мяне́ но́гі про́сяцца ў ско́кі;

mir juckt es an den Fíngern у мяне́ ру́кі свярбя́ць (зрабіць што-н.)

2. ~, sich;

sich blútig júcken разадра́ць ску́ру да крыві́

kämpfen vi (für, um A) змага́цца, ваява́ць, бі́цца (за што-н.); (gegen A) змага́цца (супраць каго-н., чаго-н.);

mit óffenem Visíer ~ змага́цца з адкры́тым забра́лам;

für [um] den Fríeden ~ змага́цца за мір;

auf Lében und Tod ~ змага́цца [бі́цца] не на жыццё, а на смерць;

mit dem Láchen ~ ледзь стры́мліваць смех

Kónto n -s, -ten, -tos і -ti раху́нак (у банку);

ein ~ eröffnen адкрыва́ць раху́нак;

auf dem ~ на раху́нку;

ein ~ bei der Bank háben мець раху́нак у ба́нку;

láufendes ~ бягу́чы раху́нак;

gespérrtes ~ блакі́раваны раху́нак;

óffenes ~ адкры́ты раху́нак;

◊

j-m etw. aufs ~ schréiben* ста́віць што-н. каму́-н. у заслу́гу

lang a

1) до́ўгі;

zwei Méter ~ два ме́тры даўжынёй

2) до́ўгі, праця́глы;

auf ~e Zeit надо́ўга;

◊

etw. auf die ~e Bank schíeben* разм. адклада́ць што-н. на немаве́дама калі́;

~e Fínger máchen [háben] разм. кра́сці, быць зло́дзеем;

~e Zähne máchen разм. быць перабо́рлівым;

éine ~e Látte разм. даўгалы́гі, цыба́ты; бамбі́за

pflégen

1. vt дагляда́ць (каго-н.), клапаці́цца (пра каго-н.);

Rat ~ ра́іцца;

Fréundschaft mit j-m ~ сябрава́ць з кім-н.;

der Rúhe ~ адпачыва́ць

2. vi (+ inf з zu) мець звы́чай (рабіць што-н.);

um díese Zeit pflegt er noch zu schláfen у гэ́ты час ён звыча́йна яшчэ́ спіць

schénken I vt

1) (па)дары́ць; дарава́ць (жыццё, свабоду);

etw. geschénkt bekómmen* атрыма́ць што-н. у падару́нак;

das würde ich nicht geschénkt néhmen я гэ́тага і да́рма не вазьму́;

j-m Vertráuen ~ мець [адчува́ць] даве́р’е да каго́-н.;

j-m., etw. (D) Beáchtung ~ аддава́ць [удзяля́ць] ува́гу каму́-н., чаму́-н.

Táusend I n

1) -s, - (мера) ты́сяча; ты́сяча штук;

etw. nach ~en verkáufen прадава́ць што-н. ты́сячамі (штук)

2) -s, -e і - ты́сяча;

vom ~ прамі́ле;

fünf vom ~ пяць ты́сячных

3) -s, -e і -, часцей pl (неазначальная колькасць) ты́сяча;

víele ~e мно́га ты́сяч;

ein Paar ~ Ménschen не́калькі ты́сяч людзе́й

únrecht a

1) несправядлі́вы

2) няслу́шны, няпра́вільны; ненале́жны, неадпаве́дны, не той;

zur ~en Zeit не ў свой час, не своечасо́ва;

in die ~en [in ~e] Hände fállen* папа́сці не ў ты́я ру́кі; папа́сці не таму́, каму́ трэ́ба;

etw. an dem ~en Énde ánfangen* пача́ць што-н. не з таго́ канца́

unterhálten* II

1. vt

1) падтры́мліваць (агонь; знаёмства і г.д.)

2) утры́мліваць (сям’ю і г.д.)

3) забаўля́ць (гаворкай)

2.~, sich

1) (mit D, über A, von D) гу́тарыць [размаўля́ць] (з кім-н. пра што-н.)

2) (mit D) забаўля́цца (чым-н.);

er hat sich gut ~ ён до́бра правёў час

vórkommen* vi (s)

1) выхо́дзіць напе́рад

2) (bei D) захо́дзіць (да каго-н.)

3) сустрака́цца (пра слова ў тэксце і г.д.)

4) адбыва́цца, здара́цца (пра выпадак);

das darf nicht mehr ~! каб гэ́тага бо́лей не было́!

5) (D) здава́цца;

er kommt mir bekánnt vor мне здае́цца, што я яго́ ве́даю