Verbum

echt a сапра́ўдны; чы́сты (пра золата і г.д.);

ein ~er Freund сапра́ўдны ся́бар;

~er Bruch матэм. пра́вільны дроб;

~ und recht пра́вільна ва ўсіх адно́сінах

entsínnen*

~, sich (G) успаміна́ць (пра што-н.);

sovíel ich mich entsínne нако́лькі я по́мню;

wenn ich mich recht entsínne калі́ мяне́ па́мяць не падво́дзіць

Fálte f -, -n

1) скла́дка, збо́рка; фальбо́нка

2) маршчы́на, змо́ршчына;

die Stirn in ~n zíehen* мо́ршчыць лоб;

~n wérfen* [schlágen*] мо́ршчыць, маршчы́ніць (пра вопратку)

fällig a

1) тэрміно́вы, які́ падляга́е вы́плаце;

~ wérden канча́цца (пра тэрмін)

2):

der Zug ist in zehn Minúten ~ цягні́к паві́нен прыбы́ць праз дзе́сяць хвілі́н

Rauch m -s дым;

in ~ und Flámmen áufgehen* згара́ць дашчэ́нту [датла́];

der ~ beißt in die [in den] Áugen дым есць во́чы;

nach ~ schmécken па́хнуць ды́мам (пра страву)

Scham f -

1) со́рам, сарамлі́васць;

vor ~ ад со́раму;

vor ~ vergéhen* не ве́даць куды́ дзе́цца ад со́раму;

~ ábtun* забы́цца пра со́рам

2) палавы́я о́рганы, со́рам

úmstürzen

1. vt

1) пераку́льваць, разва́льваць, разбура́ць

2) звярга́ць, скіда́ць (уладу)

2. vi (s)

1) па́даць, абва́львацца, абрына́цца

2) па́сці (пра грамадскі лад, уладу)

verláuten:

es verláutet, dass… ка́жуць, што…; ста́ла вядо́ма, што…;

wie verláutet як ста́ла вядо́ма;

er hat nichts ~ lássen* ён не дае́ пра сябе́ ве́стак

versácken vi (s)

1) тапі́цца, ісці́ на дно (пра судна)

2) перан. загра́знуць (у заганах), зайсці́ ў тупі́к;

der Vórstoß versáckte вайск. наступле́нне захлыну́лася

vorbéigehen* vi (s)

1) (an D) прахо́дзіць мі́ма (каго-н., чаго-н.), праміна́ць; (bei D) зазірну́ць [зайсці́, загляну́ць] (да каго-н.)

3) прахо́дзіць, міна́ць (пра небяспеку)