Verbum

bestímmen

1. vt

1) прызнача́ць;

j-n zu séinem Náchfolger ~ прызнача́ць каго́-н. сваі́м перайма́льнікам; вызнача́ць; акрэ́сліваць;

gesétzlich ~ узако́ніць

2) (zu D) схіля́ць, заахво́чваць (да чаго-н.)

3) вызнача́ць (паняцце)

2. vi (über A) распараджа́цца (чым-н.), мець (што-н.)

Persón f -, -en персо́на, асо́ба, чалаве́к;

ich für méine ~ што да мяне́;

in éigener ~ асабі́ста;

j-n von ~ kénnen* ве́даць каго́-н. асабі́ста;

in éigener ~ ула́снай персо́най;

óhne Ánsehen der ~ не гле́дзячы [не зважа́ючы] на асо́бы;

so éine ~! пагардл. ну і фрукт!

máhnen vt

1) (an, um A, wegen G) напаміна́ць (пра што-н.)

2) (vor D) перасцерага́ць (ад чаго-н.);

vor Sórglosigkeit ~ папярэ́джваць ад бесклапо́тнасці

3) (zu D) закліка́ць (да чаго-н.);

zur Órdnung ~ закліка́ць да пара́дку;

zur Éile ~ застаўля́ць спяша́цца, прыспе́шваць

ánzeigen vt

1) апавяшча́ць; аб’яўля́ць (у газеце і г.д.);

den Empfáng ~ пацве́рдзіць атрыма́нне

2) дано́сіць

3) пака́зваць (пра прыборы)

4) прадка́зваць;

das zeigt nichts Gútes an гэ́та не абяца́е нічо́га до́брага

5):

es für ángezeigt hálten* лічы́ць што-н. дарэ́чным [слу́шным]

Mist I m -(e)s, -e

1) гной, памёт;

etw. auf den ~ schméißen* вы́кінуць што-н. на сме́тнік [зва́лку]

2) разм. дрэнь, хлам, глу́пства, лухта́;

so ein ~! спра́ва дрэнь!;

~ réden [verzápfen] вярзці́ лухту́;

◊

das ist nicht auf séinem ~ gewáchsen ≅ гэ́та не яго́ заслу́га

frisch

1. a

1) све́жы, несапсава́ны

2) я́драны, халаднава́ты

3) чы́сты, све́жы

4) бадзёры;

er ist ~ und gesúnd ён жывы́ і здаро́вы;

auf ~er Tat ertáppen злаві́ць з до́казамі злачы́нства

2. adv то́лькі што, няда́ўна;

~ gemólkene Milch малако́ з-пад каро́вы

Rábe m -n, -n крумка́ч, груга́н;

gefräßig wie ein ~ ве́льмі [на́дта] пражо́рлівы;

er stiehlt wie ein ~ ён крадзе́ ўсё, што папа́ла;

◊

ein wéißer ~ бе́лая варо́на;

die ~n müssen éinen Géier háben ≅ на то́е і шчупа́к у вадзе́, каб кара́сь не драма́ў

vermögen vt магчы́, мець магчы́масць;

ich vermág hier nichts (zu tun) я нічо́га тут не магу́ зрабі́ць;

er vermág mich nicht zu überzéugen ён не мо́жа мяне́ перакана́ць;

er hat sie zu bewégen vermócht… яму́ ўдало́ся ўгавары́ць іх [яе́] (зрабіць што-н.)

Zwáng m -(e)s, Zwänge абмежава́нне; прыму́с, насі́лле;

etw. aus ~ tun* рабі́ць што-н. пад прыму́сам;

j-m ~ ántun* [áuferlegen] перашкаджа́ць каму́-н.; прымуша́ць каго́-н.;

sich (D) kéinen ~ ántun* [áuferlegen] не саро́мецца, не цырымо́ніцца;

únter dem ~ der Verhältnisse вы́мушаны акалі́чнасцямі; дзя́куючы акалі́чнасцям

Zwéifel m -s, - сумне́нне, сумні́ў;

áußer állen ~ безумо́ўна, бясспрэ́чна;

~ trágen* сумнява́цца;

in etw. (A) ~ sétzen сумнява́цца ў чым-н.;

etw. in ~ stéllen [zíehen*] падвярга́ць што-н. сумне́нню;

j-m ~ benéhmen* рассе́йваць чые́-н. сумне́нні;

kéinen ~ áufkommen lássen* не дапуска́ць [дапушча́ць] сумне́ння