Verbum

zúweisen* vt (D)

1) накіро́ўваць, назнача́ць (напр. на працу)

2) прадстаўля́ць, назнача́ць (напр. пенсію); адво́дзіць (што-н. каму-н.); адлі́чваць (суму каму-н.); надзяля́ць (каго-н. чым-н.); вайск. прыдава́ць (напр., сродкі часцям)

3) прадпі́сваць (што-н. каму-н.)

bürden vt (j-m auf A) узва́льваць (што-н. каму-н. на што-н.);

j-m etw. auf den Hals ~ навяза́ць каму́-н. што-н.

zúrufen* vt (j-m) крыча́ць (што-н. каму-н.)

2) акліка́ць, клі́каць, зваць;

j-m Béifall ~ крыча́ць каму́-н. у знак адабрэ́ння («брава» і г.д.)

ábfallen* vi

1) адпада́ць, адва́львацца

2) перапада́ць (каму-н.)

3) худне́ць

ángetan:

es j-m ~ háben зачарава́ць; прыва́біць; закруці́ць галаву́ каму-н.

assistíeren vi (D) садзе́йнічаць, дапамага́ць (каму-н.), быць асістэ́нтам (каго-н.)

beéinträchtigen vt шко́дзіць, рабі́ць шко́ду (каму-н., чаму-н.); мяша́ць, перашкаджа́ць

behérbergen vt

1) дава́ць прыту́лак (каму-н.)

2) хава́ць (у сябе)

benáchrichtigen vt (von D) паведамля́ць (каму-н. аб чым-н.), апавяшча́ць

entríchten vt плаці́ць, выпла́чваць;

j-m séinen Dank ~ падзя́каваць каму́-н.