geschwige:

~ denn не ка́жучы ўжо́ пра то́е, што;

ich hbe ihn überhupt nicht geshen, ~ (denn) gesprchen я ўво́гуле яго́ не ба́чыў, тым бо́льш не мог з ім размаўля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Nue sub n -n но́вае, навіна́;

was gibt's ~s? што но́вага?;

weißt du schon das ~ste? ці чуў ты апо́шнюю навіну́?;

das ~ste aus der Sprtwelt наві́ны спо́рту

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

plausbel a

1) абгрунтава́ны, перакана́ўчы; прыма́льны, дапушча́льны

2) зразуме́лы;

das ist mir durchus nicht ~ гэ́та для мяне́ зусі́м недапушча́льна [неперакана́ўча];

j-m etw. ~ mchen растлума́чыць каму́-н. што-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rimen

1. vt рыфмава́ць

2. vi склада́ць ве́ршы, падбіра́ць ры́фмы

3. ~, sich

1) рыфмава́цца

2) гармані́раваць;

wie reimt sich das (zusmmen)? як гэ́та звяза́ць?, што гэ́та да чаго́?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

säubern vt

1) чы́сціць, мыць, прыбіра́ць

2) (von D) перан. ачышча́ць, вызваля́ць (што-н. ад чаго-н., ад каго-н.);

das Land vom Finde ~ ачы́сціць краі́ну ад во́рага

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tpptpp

1. a разм. бездако́рны, беззага́нны, выда́тны;

ein ~es Mädel! дзяўчы́на што трэ́ба!;

das ist ~! гэ́та здо́рава; усё ў пара́дку

2. adv бездако́рна, выда́тна;

~ geklidet апра́нуты з іго́лачкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unterstllen II

1. vt (D)

1) падпарадко́ўваць, паднача́льваць (каго-н. каму-н.)

2) падвярга́ць (што-н.) кантро́лю

3) прыпі́сваць (ілжы́ва) (намер, учынак)

2. ~, sich падпарадко́ўвацца, паднача́львацца (каму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verlhnen vt і ~, sich апраўда́ць сябе́, быць ва́ртым;

es verlhnt sich (nicht) (не) ва́рта (што-н. рабіць);

dese rbeit verlhnt sich гэ́тая пра́ца дае плён, гэ́та плённая пра́ца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verwrfen*

1. vt

1) закі́нуць (што-н., куды-н.)

2) адхілі́ць (прапанову); адкі́нуць (думку);

die Berfung wrde verwrfen юрыд. касацы́йная ска́рга была́ адхі́лена

2. ~, sich караба́ціцца (пра драўніну)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wahr a сапра́ўдны, праўдзі́вы, пра́вільны;

das ist ~ гэ́та пра́ўда;

nicht ~? (ці) не пра́ўда?;

was ~ ist, muss bliben* што пра́ўда – то пра́ўда;

der ~e Jkob жарт. той са́мы [патрэ́бны] чалаве́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)