Verbum

héimgehen* аддз. vi (s)

1) ісці́ [вярта́цца] дадо́му

2) паме́рці, скана́ць

ábscheiden*

1. vt аддзяля́ць

2. vi (s)

1) аса́джвацца (у растворы)

3) скана́ць

Zéitliche:

das ~ ségnen эўф. наказа́ць до́ўга жыць;

den Weg des ~n géhen* эўф. паме́рці, скана́ць

híngehen* vi (s)

1) ісці́, пайсці́

2) прахо́дзіць (пра час)

3) разм. паме́рці, скана́ць

4):

über etw. (A) ~ злёгку закрану́ць (што-н.) у размо́ве;

j-m éine Gróbheit ~ lássen* сцярпе́ць чыю́-н. гру́басць;

das geht so in éinem hin гэ́та бу́дзе вы́рашана [зро́блена] адначасо́ва [мімахо́дзь]

Zaun m -(e)s, Zäune плот, агаро́джа;

◊

wir wérden schon den ~ pínseln разм. мы гэ́тую спра́ву ўладку́ем;

hínterm ~ stérben* скана́ць пад пло́там;

etw. vom ~e bréchen* разм. справакава́ць што-н.;

j-m über den ~ hélfen* падтрыма́ць каго́-н. у яко́й-н. спра́ве; дапамагчы́ каму́-н. вы́брацца з ця́жкага стано́вішча

Tod m -(e)s, -e смерць, скон;

gewáltsamer ~ гвалто́ўная смерць;

bis in den ~ да сме́рці;

in den ~ géhen* ісці́ на смерць;

éines natürlichen ~es stérben* паме́рці сваёй сме́рцю;

den ~ éines Hélden stérben* паме́рці сме́рцю геро́я;

auf Lében und ~ kämpfen змага́цца не на жыццё, а на смерць;

zu ~e erschrécken напало́хаць да сме́рці;

den ~ fínden* скана́ць, паме́рці;

es geht um ~ und Lében гэ́та пыта́нне жыцця́ і сме́рці;

der ~ sitzt ihm im Nácken ён ужо́ ле́дзьве ды́хае;

éinen ~ kann der Mensch nur stérben два разы́ не паміра́ць, а раз давядзе́цца; раз радзі́ла ма́ці, раз трэ́ба паміра́ці