Gégenrede f -, -n

1) прамо́ва ў адка́з

2) пярэ́чанне, рэ́пліка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Éinwendung f -, -en пярэ́чанне;

óhne ~ безагаво́рачна;

~en erhében* [máchen, vórbringen*] пярэ́чыць, пратэстава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wíderrede f -, -n

1) пярэ́чанне, супярэ́чнасць;

óhne ~! не пярэ́чыць!

2) прамо́ва апане́нта

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

супярэ́чанне н. Wíderspruch m -(e)s, -sprüche; Wíderrede f -, -n (пярэчанне);

без супярэ́чання óhne Wíderrede [Wíderspruch];

не трыва́ць анія́кіх супярэ́чанняў kéinen Wíderspruch [kéine Wíderrede] dúlden;

дух супярэ́чання Wíderspruchgeist m -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Verwáhrung II f -, -en пратэ́ст, пярэ́чанне;

gégen etw. (A) ~ éinlegen заяві́ць пратэ́ст су́праць чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wíderspruch m -(e)s, -sprüche

1) супярэ́чнасць;

ein krásser [schárfer] ~ рэ́зкая супярэ́чнасць;

in ~ mit etw. (D) stéhen* [sein*] супярэ́чыць чаму́-н., быць у супярэ́чнасці з чым-н.

2) пярэ́чанне;

erhébt sich ~? пярэ́чанняў няма́?;

~ erfáhren* сустрэ́ць пярэ́чанне;

óhne ~ бясспрэ́чна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

супярэ́чнасць ж. Wíderspruch m -(e)s, -sprüche; Wíderrede f -, -n (пярэчанне);

заблы́тацца ў супярэ́чнасцях sich in Wídersprüche verwíckeln;

супярэ́чнасць памі́ж сло́вам і спра́вай der Wíderspruch zwíschen Réden und Hándeln;

по́ўны супярэ́чнасцяў wíderspruchsvoll;

без супярэ́чнасцяў wíderspruchslos; óhne Wíderreden, óhne Wídersprüche

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ábwehren vt

1) прадухіля́ць

2) адхіля́ць

3) адхіля́ць;

ein Únglück ~ адхіля́ць небяспе́ку; адмаўля́цца (ад чаго-н.);

éinen Éinwand ~ адхіля́ць пя́рэчанне; адбіва́ць (напад)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

beánstanden vt пярэ́чыць; пратэстава́ць (супраць чаго-н.), выка́зваць незадавальне́нне (з прычыны чаго-н.); падава́ць рэклама́цыю (на што-н.);

das ist zu ~ гэ́та выкліка́е пярэ́чанне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адка́з м.

1. Ántwort f -, -en; Erwíderung f -, -en, Entgégnung f -, -en (пярэчанне);

стано́ўчы адка́з bejáhende [zúsagende] Ántwort;

адмо́ўны адка́з vernéinende [negatíve [-və], áblehnende] Ántwort;

у адка́з (на што-н.) daraufhín; in Beántwortung (G);

у яго́ на ўсё гато́вы адка́з er hat ímmer [auf álles] éine (pássende) Ántwort (beréit);

2. (водгук, рэакцыя) Wíderhall m -(e)s, Écho n -s, -s, Resonánz f -;

3. (адказнасць) Verántwortung f -;

быць у адка́зе Réde und Ántwort zu stehen háben, verántwortlich sein;

закліка́ць да адка́зу zur Verántwortung [Réchenschaft] zíehen*, zur Réde stéllen;

трыма́ць адка́з sich verántworten; Réchenschaft áblegen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)