Vórentscheidung f -, -en прадвызначэ́нне; датэрміно́вае вызначэ́нне (пераможцы); спарт. паўфіна́л

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

выяўле́нне н.

1. (праяўленне) Offenbárung f -, -en;

2. (адкрыццё) Áufdeckung f -, -en, Entdéckung f -; Féststellung f -, -en (канстатацыя, вызначэнне)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ко́лькасны quantitatív; záhlenmäßig; méngenmäßig;

ко́лькасны лічэ́бнік грам. Grúndzahlwort n -es, -wörter;

ко́лькасны ана́ліз quantitatíve [-və] Analýse;

ко́лькаснае вызначэ́нне [азначэ́нне] Geháltsbestimmung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Áusmusterung f -, -en

1) вызначэ́нне прыда́тнасці (да вайсковай службы), медыцы́нскі агля́д

2) сарціро́ўка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Áuswertung f -, -en

1) вызначэ́нне; ацэ́нка; падагульне́нне, падлі́к

2) выкарыста́нне

3) вайск. апрацо́ўка (звестак)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

усхо́длівасць усхо́джасць ж. с.-г. Kéimfähigkeit;

пані́жаная ўсхо́длівасць vermínderte Kéimfähigkeit;

усхо́длівасць у це́мры Dúnkelkeimung f -;

вызначэ́нне насе́ння на ўсхо́длівасць Kéimprobe f -, -n, Kéimprüfung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Umgrénzung f -, -en

1) устанаўле́нне ме́жаў, (дакла́днае) вызначэ́нне, устанаўле́нне (паўнамоцтваў)

2) абры́сы, ко́нтур

3) тэх. габары́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bestímmung f -, -en

1) прызначэ́нне

2) вызначэ́нне

3) пастано́ва, зага́д

4) прызва́нне, лёс;

~ über etw. (A) tréffen* адда́ць распараджэ́нне аб чым-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Besétzung f -, -en

1) заня́цце (памяшкання); акупа́цыя

2) замяшчэ́нне (пасады)

3) вызначэ́нне (на пасаду)

4) тэатр. размеркава́нне (роляў); склад выкана́ўцаў

5) спарт. кама́нда; саста́ў, склад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

назначэ́нне н. разм.

1. (вызначэнне) Bestímmung -, -en, Féstsetzung f -, -en;

назначэ́нне тэ́рміну die Féstsetzung des Termíns;

назначэ́нне вы́бараў die Áusschreibung [die Ánsetzung] der Wáhlen;

2. (на пасаду) Ernénnung f -, -en, Bestímmung f -, -en, Nominíerung f -, -en; Berúfung f -;

3. (прадпісанне доктара) Vórschrift -, -en, Verórdnung f -, -en;

4. (мэта прызначэння) Bestímmung f -, -en, Zweck m -(e)s, -e; гл. прызначэнне

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)