verárbeiten vt

1) перапрацо́ўваць; апрацо́ўваць

2) ператраўля́ць (пра страўнік)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

часа́ць​II (секучы апрацоўваць) beháuen* vt, zúhauen* vt, ábstemmen vt;

◊

яму́ хоць кол на галаве́ чашы́ разм. ≅ er ist störrisch [stárrköpfíg]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

beschállen vt

1) напаўня́ць гу́камі (залу)

2) тэх. апрацо́ўваць ультрагу́кам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

féilen vt пілава́ць; апрацо́ўваць напі́льнікам; перан. адшліфава́ць;

die Spráche ~ адшліфо́ўваць мо́ву

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

палі́ць​I

1. (знішчыць агнём) verbrénnen* vt;

2. (падтрымліваць агонь у печы) brénnen* vi;

3. (апрацоўваць агнём) verbrénnen* vt;

4. разм. (страляць) schíeßen* vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

cultivate

[ˈkʌltɪveɪt]

v.t.

1) апрацо́ўваць, абрабля́ць (зямлю́)

2) гадава́ць, выро́шчваць (расьлі́ны)

3) падтры́мваць (знаёмства)

4) удаскана́льваць; разьвіва́ць

to cultivate one’s mind — разьвіва́ць ро́зум

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

beárbeiten vt апрацо́ўваць; урабля́ць; абрабля́ць;

ein Musíkstück ~ аранжы́раваць музы́чны твор;

j-n mit Fáustschlägen ~ разм. надава́ць каму́-н. тумако́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

behándeln vt

1) абыхо́дзіцца (з кім-н.)

2) лячы́ць;

sich ~ lássen* лячы́цца (у каго-н.)

3) абмярко́ўваць

4) тэх. апрацо́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

overwork

1. [ˈoʊvərwɜ:rk]

n.

1) перапрацава́насьць f., празьме́рна цяжка́я пра́ца

2) дадатко́вая пра́ца

2. [,oʊvərˈwɜ:rk]

v.

1) працава́ць зана́дта ця́жка або́ до́ўга

2) перапрацо́ўвацца; пераму́чвацца; пераму́чваць

3) зана́дта дакла́дна, празь ме́ру апрацо́ўваць (кні́гу, прамо́ву)

4) аздабля́ць, упрыго́жваць усю́ паве́рхню чаго́-н.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

garden

[ˈgɑ:rdən]

1.

n.

1)

а) гаро́д -у m.; гаро́дчык -а m. (для кве́так)

б) сад -у m.

botanical garden — батані́чны сад

2) парк -у m.

2.

v.i.

працава́ць у гаро́дзе

3.

v.t.

апрацо́ўваць, абрабля́ць гаро́д; разво́дзіць сад

4.

adj.

гаро́дны, садо́вы

•

- garden bed

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)