Verbum

köpfen

1. vt

1) абезгало́віць; абсяка́ць (верхавіны дрэў)

2) спарт. гуля́ць галаво́й

2. vi завя́звацца (пра капусту)

erfrágen vt распы́тваць, даве́двацца (пра каго-н., што-н.);

nicht zu ~ адраса́т невядо́мы (подпіс на паштовым адпраўленні)

neunt:

zu ~ (асобна пра мужчын або жанчын) удзевяцёх; (аб асобах рознага полу або істотах ніякага роду) удзевяцяры́х

páaren

1. vt

1) злуча́ць па́рамі

2) спа́рваць (жывёл)

2. ~, sich

1) злуча́цца

2) спа́рвацца (пра жывёл)

lósbrechen* аддз.

1. vt адло́мваць, адко́лваць, разло́мваць

2. vi (s) пачына́цца, узніма́цца (пра буру, сварку і г.д.)

ángelegentlich a

1. насто́йлівы

2. adv насто́йліва;

sich nach j-m ~ erkúndigen насто́йліва даве́двацца пра каго́-н.

heréinstürzen vi (s)

1) уляце́ць у што-н.:

ins Zímmer ~ увалі́цца ў пако́й

2) навалі́цца (пра няшчасце)

náchdenken* vi (über A) разду́мваць, ду́маць, меркава́ць (пра што-н.);

denk mal nach! паду́май як ма́е быць!

geéicht a клеймава́ны; вы́вераны (пра метал);

◊

daráuf ist er ~ ён разбіра́ецца ў гэ́тым, ён у гэ́тым дасве́дчаны

Gérnegroß m -, -e хвалько́, вы́скачка;

den ~ spíelen напуска́ць на сябе́ пава́жнасць, выдава́ць з сябе́ вялі́кага (пра дзіця)