Verbum

stócken I vi

1) спыня́цца;

das Gespräch stóckte размо́ва спыні́лася

2) запіна́цца

3) засто́йвацца (пра кроў)

trátschen, trätschen

1. vt, vi разм. балбата́ць, плятка́рыць

2. vi хлю́паць

3. vimp ліць (пра дождж)

úmhören, sich (nach D) разм. прыслухо́ўвацца (да чаго-н., што кажуць навокал), распы́тваць (пра што-н.)

umschlíngen* I vt

1) абвіва́ць (пра шыю)

2) абдыма́ць (каго-н.); абвіва́ць (чыю-н. шыю рукамі)

úntergeordnet a

1) (D) падпара́дкаваны, паднача́лены (каму-н.)

2) другара́дны, пабо́чны (пра значэнне)

3) грам. падпара́дкаваны

übergreifen* vi ахо́пліваць, распаўсю́джвацца (на што-н.), перакі́двацца (на што-н.) (пра пажар, забастоўку і г.д.)

vergéssen* vt

1. забыва́ць

2. ~, sich

1) забыва́цца, не стры́млівацца

2) забыва́цца (пра слова і г.д.)

Wáschwasser n -s

1) вада́ для мыцця́

2) мы́льныя памы́і

3) разм. бурда́ [памы́і, по́йла] (пра дрэннае піва)

wégziehen*

1. vt адця́гваць (фіранку); адкі́дваць (вуаль)

2. vi (s)

1) ад’язджа́ць

2) адлята́ць (пра птушак)

wéiten

1. vt пашыра́ць;

éinen Schuh ~ расця́гваць чараві́к

2. ~, sich шы́рыцца, пашыра́цца (тс. перан. пра кругагляд)