Verbum

lósplatzen аддз. vi (s)

1) разрыва́цца, ло́пацца

2) (mit D) разм. вы́паліць, сказа́ць што-н. (нечакана, раптоўна); пача́ць (смяяцца і г.д.)

Míete I f -, -n

1) кватэ́рная пла́та

2) наём, прака́т; пла́та за наём [прака́т, арэ́нду];

etw. in die ~ néhmen* арандава́ць, найма́ць што-н.

scháden vi (D) шко́дзіць (каму-н., чаму-н.);

was schádet dir? што за бяда́?;

das schádet nichts гэ́та нічо́га не зна́чыць

schméttern I vt шпурля́ць, кі́даць;

j-n, etw. zu Bóden ~ шпурну́ць [кі́нуць] каго́-н., што-н. на зямлю́;

◊

éinen ~ разм. перакулі́ць ча́рачку

schréiten* vi (s)

1) кро́чыць, ісці́, шыбава́ць;

vórwärts ~ ісці́ напе́рад

2) (zu D) бра́цца (за што-н.), прыступі́ць (да чаго-н.)

schwärmen II vi

1) (von D) ма́рыць (пра каго-н., пра што-н.)

2) (für A) захапля́цца (кім-н., чым-н.)

Únbefugte sub m, f - n, -n чалаве́к, які́ не ма́е пра́ва (на што-н.);

~n Éintritt verbóten пабо́чным асо́бам увахо́д забаро́нены

unterlássen* vt не рабі́ць (чаго-н.), адмаўля́цца (ад чаго-н.), не выкарысто́ўваць;

nicht ~ etw. zu tun не праміну́ць што-н. зрабі́ць

verlágern vt

1) перамяшча́ць; пераво́дзіць

2) (auf A) пераво́дзіць (размову на каго-н., на што-н.); перакла́сці (адказнасць на каго-н.)

vorbéi adv (an D) мі́ма (каго-н.,чаго-н.);

~ sein (пра)міна́ць;

es ist ~! (усё) ско́нчана!;

~ ist ~! што было́, то́е сплыло́!