Verbum

цані́ць кніжн. (лічыць значным) schätzen vt, zu schätzen wíssen*, würdigen vt;

высо́ка цані́ць hoch schätzen vt;

высо́ка цані́ць што-н. größten Wert auf etw. (A) légen;

цані́ць па заслу́гах каго-н. j-n nach Verdíenst würdigen

цю́кнуць

1. гл. цюкаць;

2. разм. (выпіць):

цю́кну ча́рачку eins [éinen] hínter die Bínde gíeßen*;

3. разм. (прыйсці ў галаву) éinfallen vi (s), in den Sinn kómmen*;

і тут мне цю́кнула, што … da ist mir éingefállen [in den Sinn gekómmen], dass …

не́чага займ. адмоўн (+ inf) разм. nichts;

мне не́чага яму́ сказа́ць ich hábe ihm nichts zu ságen;

не́чага здзіўля́цца, што… es ist nichts zu verwúndern, dass…;

◊

не́чага рабі́ць da ist nicht zu máchen;

і гаварыць не́чага! Áusgeschlossen!;

рабро́ н., рабры́на ж. разм.

1. анат. Ríppe f -, -n;

2. матэм., тс. перан. (край) Rand m -(e)s, Ränder; Kánte f -, -n, Grat m -(e)s, -e;

паста́віць што-н на рабро́ etw. hóchkant stéllen

рэзе́рв м. Resérve [-və] f -, -n; Vórrat m -(e)s, -räte; Rücklage f -, -n (ашчаджанне,зберажэнні); вайск. Resérve f, Rückhalt m -(e)s, -e;

такты́чны рэзе́рв Kámpfreserve f;

мець што-н у рэзе́рве etw. im Rückhalt háben

сасні́цца, сасні́ць träumen vi;

мне сасні́лася, што … ich träumte, dass …, ich träumte … (von D);

я сасні́ў сон ich hatte éinen Traum;

яму́ сасні́лася, нібы́та ён у далёкай краі́не er träumte, er sei in éinem férnen Land

пастая́ць

1. (éine Zeit lang) stehen* vi;

2. (абараніць):

пастая́ць за каго-н., што-н. für j-n, für etw. (A) sich éinsetzen, éintreten* vi (s), éinstehen* vi;

пастая́ць за сябе́ sich beháupten, séinen Mann stéhen*

прыступі́цца

1. herántreten* vi (s) (да каго-н., да чаго-н. an A); sich nähern (D);

2. (узяцца за што-н.) an éine Árbeit géhen*;

да яго́ не прыступі́цца разм. man kommt an ihn nicht herán

бяздо́нны

1. (без дна) óhne Bóden;

2. (глыбокі) bódenlos; перан. ábgrundtief;

◊

бяздо́нная бо́чка (пра аматара выпіць) Sáufbold m -(e)s, -e; (аб чым-н., што патрабуе затраты) ein Fass óhne Bóden, Gróschengrab n -(e)s, -gräber

ве́шаць

1. hängen vt (на што-н. an A); áufhängen vt (павесіць);

2. (пакараць) hängen vt; hénken vt (уст.);

ве́шаць галаву́ den Kopf hängen lássen*

◊

ве́шаць саба́к на каго-н. разм. j-m álle Schuld zúschreiben*