Verbum

umstéllen II vt ачапля́ць, а(б)кружа́ць (каго-н., што-н.), рабі́ць абла́ву;

von Hass umstéllt sein быць у няна́вісці

unentwégt, únentwegt

1. a

1) няўхі́льны, непахі́сны

2) безупы́нны (рост чаго-н.)

2. adv нягле́дзячы ні на што, непахі́сна, сто́йка

Úrsprache f -, -n

1) мо́ва арыгіна́ла;

etw. in der ~ lésen* чыта́ць што-н. у арыгіна́ле

2) лінгв. прамо́ва, першапачатко́вая мо́ва

úrteilen vi (über A) меркава́ць, разважа́ць, выка́зваць сваю́ ду́мку (пра што-н.);

nach (D) zu ~ калі́ меркава́ць [разважа́ць] па (чым-н.)

überéinkommen* vi (s) (über A) узгадні́ць (што-н.), дамо́віцца (аб чым-н.);

wir sind darüber überéingekommen мы дамо́віліся аб гэ́тым

verschwören* sich

1) зарака́цца (што-н., рабіць)

2) (mit D, gegen A) рабі́ць змо́ву (з кім-н., супроць каго-н.)

verstóßen*

1. vi (gegen A) (па)грашы́ць (супраць чаго-н.), паруша́ць (што-н.)

2. vt выганя́ць, адхіля́ць, вырака́цца (каго-н.)

Veto ['ve:-] n -s, -s ве́та, забаро́на;

sein ~ gégen etw. (A) éinlegen накла́сці ве́та на што-н.;

sein ~ zurückziehen* зняць ве́та

Vórgefühl n -(e)s, -e прадчува́нне;

ein ~ von etw. (D) (без прыназ. – G) háben прадчува́ць што-н.;

im ~ у прадчува́нні

wüsten

1. vt спусташа́ць (краіну)

2. vi (mit D) разм. растра́чваць, мата́ць (што-н.);

mit séiner Gesúndheit ~ руйнава́ць сваё здаро́ўе