культу́рны
1. (адукаваны) kultiviert [-´vi:rt], gebíldet;
культу́рны чалаве́к ein gebíldeter Mensch, ein Mensch von Kultúr;
культу́рныя зно́сіны kulturélle Bezíehungen;
2. (які адносіцца да культуры) kulturéll, Kultúr-;
культу́рны ўзро́вень Kultúrniveau [-vo:] n -s, -s;
культу́рны цэнтр Kultúrzentrum n -s, -tren, Míttelpunkt der Kultúr;
культу́рны абме́н Kultúraustausch m -es, -e;
культу́рныя ўстано́вы Kultúrstätten pl;
хро́ніка культу́рнага жыцця́ (у газеце) Kultúrnotizen pl;
прадме́ты культу́рнага ўжытку Gégenstände für den kulturéllen Bedárf;
3. с.-г. ángebaut, Kultúr-;
культу́рныя раслі́ны Kultúrpflanzen pl
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
што займ.
1. (у пытаннях) was;
што рабі́ць? was tun?;
з чаго́? woráus?;
за што? wofür?;
да чаго́? wozú?;
пра што? wovón?, worüber?;
а што я каза́ў? habe ich es (nicht) geságt?;
2. (які, якая і г. д.) der (f die, n das, pl die); wélcher ( f wélche, n wélches, pl wélche); was;
3. разм. (чаму?) warúm?;
што ты стаі́ш тут? warúm stehst du so hier?;
што за … was für; welch ein …
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Vórhand f -
1) спарт. ігро́к [гуле́ц], які́ ма́е пра́ва пе́ршага хо́ду;
die ~ háben мець пра́ва пе́ршага хо́ду [пе́ршага ўда́ру];
in der ~ sein [sítzen*] мець пра́ва пе́ршага хо́ду, хадзі́ць пе́ршым;
in der ~ bléiben* застава́цца [быць] у вы́йгрышы; ве́сці гульню́
2) перава́га;
in der ~ bléiben* захо́ўваць перава́гу
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
berúfen*
1. vt
1) закліка́ць; скліка́ць (сход і да т.п.)
2) запраша́ць, назнача́ць (на працу); (in A) выбіра́ць (у які-н. орган)
2. ~, sich (auf A)
1) спасыла́цца (на каго-н., на што-н.)
2) звярта́цца, апелява́ць (да каго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
loose
[lu:s]
1.
adj.
1) шыро́кі, во́льны, прасто́рны (пра во́пратку)
2) незамацава́ны
a loose thread — во́льны кане́ц ні́ткі
a loose tooth — зуб, які хіста́ецца
3) во́льны, непрывя́заны
a loose dog — непрывя́заны саба́ка
4) няшчы́льны, рэ́дкі (ткані́на); ры́хлы, рассы́пісты (пра гле́бу)
5) недакла́дны, расплы́вісты; во́льны
loose translation — во́льны перакла́д
6) разьвя́зны
a loose character — разьвя́зны хара́ктар
7) нясшы́ты, незамацава́ны
a loose leaf — укладны́ ліст
8) балбатлі́вы
a loose tongue — балбату́н -а́ m
9) здо́льны нашко́дзіць
a loose cannon — непрадказа́льны чалаве́к, які́ мо́жа нарабі́ць бяды́
2.
v.t.
1) вызваля́ць; адвя́зваць
2) разьвя́зваць
3) паслабля́ць, адпуска́ць
3.
v.i.
вызваля́цца; адвя́звацца, разьвя́звацца
4.
adv.
свабо́дна; ненаця́гнута; няшчы́льна; во́льна (пераклада́ць)
•
- break loose
- cut loose
- on the loose
- let loose
- set loose
- turn loose
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
grub
[grʌb]
1.
n.
1) ву́сень -я m., ля́рва f.
2) чалаве́к, які́ займа́ецца цяжко́й, нудно́й пра́цай; ішак ішака́ m
3) Sl. е́жа f.
2.
v.i.
1) ры́цца (у зямлі́)
2) ця́жка працава́ць, цягну́ць ля́мку
3) Sl. е́сьці
3.
v.t.
1) выкарчо́ўваць, выко́пваць з карэ́ньнем
2) выбіра́ць карэ́ньне зь зямлі́
3) Sl. кармі́ць (забясьпе́чваць е́жай)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
foil
I [fɔɪl]
1.
v.t.
1) разла́джваць, зрыва́ць (пля́ны, наме́ры); перашкаджа́ць; адбіва́ць (ата́ку); перамага́ць
2) зьбіва́ць з тро́пу
2.
n.
сьлед зьвяра́
II [fɔɪl]
1.
n.
1) фо́льга f.; станіёль -ю m.
2) фон, які́ падкрасьля́е прыгажо́сьць і́ншага прадме́ту
3) Arch. арна́мэнт у фо́рме лісто́ў
2.
v.t.
пакрыва́ць фо́льгай (шкло для лю́страў)
III [fɔɪl]
n.
шпа́га f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ein II аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:
1) рух, пранікненне ўсярэдзіну чаго-н.; éintreten* увахо́дзіць
2) набыццё чаго-н.; éinkaufen купля́ць, закупля́ць; éinsameln збіра́ць (напр. узносы)
3) пераход дзеючай асобы або аб’екта дзеяння ў які-н. другі стан: éinfrieren* замярза́ць; éinschlafen* засына́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Vórdermann m -(e)s, -männer
1) які́ стаі́ць напе́радзе (тс. вайск.);
auf ~ stéhen* стая́ць адзі́н за адны́м;
auf ~ tréten* стаць адзі́н за адны́м;
den ~ überspríngen* апярэ́дзіць каго́-н.; атрыма́ць што-н. [дабі́цца чаго́-н.] без чаргі́
2) старэ́йшы (званнем, рангам, пасадай і г.д.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
кні́жны
1. (які адносіцца да кнігі) Buch-; Bücher-;
кні́жны пераплёт Búcheinband m -(e)s, -bände;
кні́жная ша́фа Bücherschrank m -(e)s, -schränke;
кні́жная палі́ца Bücherregal n -s, -e, Bücherbrett n -(e)s, -er;
кні́жны га́ндаль Búchhandel m -s;
кні́жны фонд Bücherbestand m -(e)s, -bestände;
кні́жны агля́д Bücherschau f -, -en;
кні́жны знак Búchzeichen n -s, -, Exlíbris n -, -;
2. (тэарэтычны) búchgelehrt, stúbengelehrt; lébensfremd (далёкі ад жыцця);
кні́жная вучо́насць Búchgelehrsamkeit f -;
3. лінгв. búchsprachlich, Buch-;
кні́жнае сло́ва búchsprachlicher Áusdruck
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)