respondent

[rɪˈspɑ:ndənt]

1.

adj.

які́ адка́звае або́ рэагу́е

2.

n.

1) адка́зьнік -а m., адка́зьніца f.; абвінава́чаны -ага m., абвінава́чаная f. (асабл. у спра́ве разво́ду)

2) рэспандэ́нт -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rousing

[ˈraʊzɪŋ]

adj.

1) натхня́льны, які́ стымулю́е

a rousing speech — натхня́льная прамо́ва

2) пабуджа́льны

a rousing response — жывы́ во́дгук

3) узбуджа́льны

4) informal абура́льны

a rousing lie — абура́льная мана́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gewíllt a які́ ма́е наме́р (што-н. зрабіць); гато́вы (да чаго-н.);

~ sein згаджа́цца, мець наме́р;

sich ~ zéigen мець [праяўля́ць] жада́нне (зрабіць што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

míttler a

1) сярэ́дні, які́ ляжы́ць пасярэ́дзіне

2) праме́жкавы, сярэ́дні, уме́раны;

éine ~e Stadt го́рад сярэ́дняй велічыні́;

in den ~en Jáhren сярэ́дніх гадо́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sprécher m -s, -

1) прамо́ўца

2) ды́ктар

3) спі́кер

4) арты́ст, які́ дублі́руе ро́лю ў фі́льме;

als ~ wírkten mit… ро́лі дублі́равалі

5) гавару́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

únbefugt

1. a

1) некампетэ́нтны

2) які́ не ма́е пра́ва на што-н.

3) пабо́чны, старо́нні

2. adv без дазво́лу, не ма́ючы пра́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fond

[fɑ:nd]

adj.

1) які́ лю́біць

to be fond of children — любі́ць дзяце́й

2) пяшчо́тны, закаха́ны

a fond look — пяшчо́тны, закаха́ны по́зірк

3) празьме́рна аптымісты́чны

fond hopes — беспадста́ўныя, дарэ́мныя надзе́і

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gnawing

[ˈnɔɪŋ]

1.

n.

1) грызе́ньне, разьяда́ньне, падто́чваньне n.

2) боль f. (у жываце́); загры́за -ы f., паку́ты сумле́ньня

2.

adj.

1) які́ грызе́, разьяда́е, падто́чвае

2) даку́члівы (пра боль)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

infant

[ˈɪnfənt]

1.

n.

1) немаўля́ n.; немаўля́тка n., dim.

2) пачына́льнік -а m.

3) непаўнале́тні -яга m., непаўнале́тняя f.

2.

adj.

1) дзіця́чы

2) які́ пачына́е разьвіва́цца

3) непаўнале́тні

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lavish

[ˈlævɪʃ]

1.

adj.

1) шчо́дры

lavish of money — той, хто шчо́дра раздае́ гро́шы

2) раско́шны; бага́ты, які́ шмат кашту́е, дарагі́

lavish gifts — дарагія падару́нкі

2.

v.t.

шчо́дра раздава́ць; раскіда́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)