Verbum

чалаве́ча м. (кл. ф. ад чалавек, вокліч, які часцей за ўсё выражае здзіўленне) Ménschenkind n -(e)s

чацвёра ліч. vier;

іх было́ чацвёра sie waren zu viert;

прыйшло́ чацвёра чалаве́к es kamen vier Persónen [Mann]

празаі́чны

1. літ. in Prósa, Prósa-;

2. перан. prosá¦isch, alltäglich;

празаі́чны чалаве́к Prosá¦iker m -s, -, tróckener Álltagsmensch

прапа́шчы разм. verlóren;

прапа́шчы чалаве́к ein verkómmener [únverbesserlicher] Mensch;

прапа́шчая спра́ва éine únrettbar verlórene Sáche; éine hóffnungslose Ángelegenheit

пажылы́ bejáhrt, betágt;

пажылы́ ўзро́ст vórgeschrittenes Álter;

ён ужо́ пажылы́ чалаве́к er ist schon ein älterer Mann

амбі́цыя ж.

1. Ambitión f -; Éhrgeiz m -es;

2. Hóchnäsigkeit f - (самалюбства);

чалаве́к з амбі́цыяй hochnäsiger [éingebildeter] Mensch