Verbum

Rückhalt m -s падтры́мка, апі́рышча

2) вайск. рэзе́рв;

etw. im ~ háben мець што-н. у рэзе́рве [пра запа́с]

stólpern vi (s) (über A) спатыка́цца (аб што-н.);

mit der Zúnge ~ 1) запіна́цца; 2) шапяля́віць

stülpen vt (auf A) накла́дваць (што-н.);

den Hut auf den Kopf ~ насу́нуць капялю́ш (на галаву́)

umláufen* II vt а(б)бяга́ць (каго-н., што-н.), бе́гаць (вакол каго-н., чаго-н.)

úmschauen, sich

1) агля́двацца, азіра́цца (навокал)

2) (nach D) агля́двацца (назад на каго-н., што-н.)

umstéhen* vt стая́ць (вакол каго-н., чаго-н.); а(б)кружа́ць, атача́ць (каго-н., што-н.)

Únordnung f - беспара́дак;

etw. in ~ bríngen* прыве́сці што-н. у беспара́дак;

in ~ geráten* прыйсці́ ў беспара́дак

únterordnen

1. vt (D) падпарадко́ўваць (каго-н., што-н., каму-н., чаму-н.)

2. ~, sich падпарадко́ўвацца

Verféchter m -s, - абаро́нца, змага́р;

sich zum ~ von etw. (D) máchen стаць абаро́нцам [змагаро́м] за што-н.

wägen* vt узва́жваць, ва́жыць (што-н.);

◊

erst ~, dann wágen ≅ дзе́сяць разо́ў мер, і то не вер