Verbum

ánschicken, sich збіра́цца, ме́рыцца (што-н. рабіць);

er schíckte sich an zu géhen ён збіра́ўся ісці́

Hándgelenk n -(e)s, -e запя́сце, запя́стак;

◊

etw. aus dem ~ máchen [schütteln] рабі́ць што-н. надзвыча́йна лёгка [без падрыхто́ўкі]

herángehen* vi

1) падыхо́дзіць, набліжа́цца (да чаго-н., каго-н.)

2) бра́цца (за што-н.), пачына́ць

herántreten* vi (s)

1) падыхо́дзіць

2) (an a) бра́цца (за што-н.), звярта́цца (да каго-н.)

hérmachen, sich (über A) бра́цца (за што-н.);

sich über j-n ~ напада́ць на каго́-н.

hináuslaufen* vi (s)

1) выбяга́ць

2) (auf a) зво́дзіцца (да чаго-н.), сыхо́дзіць (на што-н.)

Methóde f -, -n ме́тад;

◊

~ in etw. (A) bríngen* наве́сці пара́дак у чым-н., упара́дкаваць што-н.

Míssklang m -s, -klänge дысана́нс, разла́д;

éinen ~ in etw. (A) bríngen* уно́сіць разла́д у што-н.

Mútwille m -ns гарэ́злівасць, сваво́льства, жва́васць;

etw. aus láuter ~ tun* зрабі́ць што-н. з чы́стага сваво́льства

glänzen

1. vi

1) блі́шчаць, ззяць

2) вызнача́цца, сла́віцца

2. vt наво́дзіць бляск [гля́нец] (на што-н.)