Verbum

beórdern vt выкліка́ць, зага́дваць каму́-н. прыйсці́; (zu + inf) даруча́ць (каму-н. што-н. зрабіць)

Betráchtung f -, -en

1) разгля́д

2) меркава́нне;

über etw. (A) ~en ánstellen разгляда́ць [абмярко́ўваць] што-н.

beúnruhigen

1. vt турбава́ць

2. ~, sich (wegen G, über A) трыво́жыцца, непако́іцца (пра што-н.)

dahínten adv зза́ду, за гэ́тым;

◊

was ~ ist, ist gemäht што з во́за ўпа́ла, то́е прапа́ла

éintränken vt

1) намо́чваць, прамо́чваць, насыча́ць

2) (j-m) адпо́мсціць (каму-н. за што-н.)

entlédigen, sich (G) высок. пазбаўля́цца (ад каго-н., чаго-н.); склада́ць з сябе́ (што-н.)

entschéiden*

1. vt выраша́ць, прыма́ць рашэ́нне

2. ~, sich адва́жвацца, нава́жвацца (für A – на што-н.)

erkránken vi (s) (an D) захварэ́ць (на што-н.);

tödlich erkránkt sein быць смяро́тна хво́рым

ersúchen vt (um A) прасі́ць (аб чым-н.); хада́йнічаць (перад кім-н. пра што-н.)

flíegend a ляту́чы, лята́ючы;

mit ~en Fáhnen са сцяга́мі, што луна́юць;

~er Dráche папяро́вы змей