Verbum

ábgrenzen vt

1. размяжо́ўваць

2. ~ sich (gegen A) адмежава́цца (ад чаго-н.)

Abstinénz f -

1) устрыма́нне ад алкаго́лю, цвяро́зы лад жыцця́

2) рэл. пост

ad absúrdum : ~ führen

1) даво́дзіць да абсу́рду

2) матэм. дака́зваць ад проціле́глага

frösteln vimp ме́рзнуць, кале́ць;

mich fröstelt мяне́ кало́ціць (ад хо́ладу), мяне́ зя́біць

Gamásche f -, -en гама́ш; pl ге́тры, абмо́ткі;

~n háben [kríegen] трэ́сціся ад стра́ху

gebógen

1. part II ад bíegen*

2. a:

~e Náse гарба́ты нос

gebráten

1. part II ад bráten*

2. a сма́жаны, сква́раны (пра сала)

gehóben

1. part II ад hében*

2. a павы́шаны (аб якасці, патрабаваннях)

gemált a размалява́ны;

das ist wie ~ ад гэ́тага про́ста вачэ́й не адве́сці

Rost I m -es іржа́;

~ ánsetzen іржаве́ць;

vor ~ schützen засцерага́ць ад іржы́