verschlágen* I vt
1) забіва́ць (mit D – чым-н., дошкамі і г.д.)
2) перагаро́джваць
3):
es verschlúg ihm die Réde [Spráche] ён аняме́ў (ад жаху);
sich (D) etw. ~ стра́ціць што-н. па ўла́снай віне́;
das verschlägt nichts няма́ патрэ́бы, усё ро́ўна, нічо́га;
was verschlägt dir das? яка́я табе́ спра́ва да гэ́тага?
2. vi:
~ lássen* асту́джваць (гарачую ваду); кры́ху падагрэ́ць хало́дную ваду́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Nächste sub m, f -n, -n блі́зкі, -кая;
◊
jéder ist sich selbst der ~ ≅ ко́жны млын на сваё ко́ла ваду́ ця́гне;
der ~ bítte! калі́ ла́ска, насту́пны!;
wer ist der ~? хто насту́пны?
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
bail
I [beɪl]
1.
n.
1) грашо́вы закла́д, пару́ка f., пару́кі pl.
2) су́ма закла́ду, закла́дзеная су́ма
3) паручы́цель -я m., паручы́целька f.
2.
v.t.
браць на пару́кі
•
- bail out
II [beɪl]
n.
ду́жка вядра́ ці ча́йніка
III [beɪl]
v.
вычэ́рпваць (ваду́ з ло́дкі)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
змякча́ць, змякчы́ць
1. weich máchen, erwéichen vt; enthärten vt (ваду);
2. перан. míldern vt, líndern vt; mäßigen vt (паменшыць); ábschwächen vt, dämpfen vt (удар);
змякча́ць гнеў den Zorn mäßigen;
змякча́ць прысу́д ein Úrteil míldern;
3. (каго-н.) erwéichen vt, wéicher [mílder] stímmen;
4. лінгв. palatalisíeren vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
набе́гчы
1. (на што-н.) gégen etw. (A) rénnen* vi (s) [láufen* vi (s)];
2. (нацячы – пра ваду і пад.) (hin)éinfließen* vi (s); sich ánsammeln (набрацца); vólllaufen* аддз. vi (s) (напоўніцца);
3. (набрацца, сабрацца) sich ánsammeln; sich ánhäufen;
4. (пра даўгі) áuflaufen* vi (s)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
splash
[splæʃ]
1.
v.t.
1) распы́рскваць (ваду́, гразь)
2) абдава́ць, абліва́ць вадо́ю, пы́рскаць
The waves splashed on the beach — Хва́лі распы́рскваліся на пля́жы
3) замо́чваць, абпы́рскваць, захлю́пваць
2.
v.i.
1) шлёпацца, бо́ўтацца, хлю́пацца
2) хлю́паць, хлёпаць
He splashed across the brook — Ён прахлю́паў праз руча́й
3.
n.
1) хлюпата́ f.
2) пы́рсканьне, распы́рскваньне, плю́ханьне n.
3) пы́рска, кля́кса f.
4) плёскат, пляск -у m.
to fall into water with a splash — увалі́цца ў ваду́ з плёскатам
5) пля́ма f.
She has splashes of grease on her dress — На е́йнай суке́нцы былі́ пля́мы тлу́шчу
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
аго́нь м.
1. Féuer n -s, -;
2. (святло) Licht n -(e)s. -er;
запалі́ць аго́нь Licht máchen;
3. вайск. Féuer n -s;
гарма́тны аго́нь Geschützfeuer n;
4. (пачуццё, палкасць) Féuer n -s, Begéisterung f -;
яго́ во́чы гара́ць агнём séine Áugen fúnkeln [léuchten];
◊
агнём і мячо́м mit Féuer und Schwert;
з пе́кла ды ў аго́нь (з агню́ ды ў по́лымя) vom Régen in die Tráufe kómmen*;
прайсці́ праз аго́нь і ваду́ разм. mit allen Wássern gewáschen sein;
пайсці́ за каго-н. у аго́нь і ваду́ für j-n durchs Féuer [durch dick und dünn] gehen*;
падлі́ць але́ю ў аго́нь разм. Öl ins Féuer gießen* [schütten]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
surge
[sɜ:rdʒ]
1.
v.
1) уздыма́цца й апада́ць, хвалява́цца (пра ваду́, нато́ўп)
2) рапто́ўна наплыва́ць (пра кроў, ду́мкі, пачу́цьці)
2.
n.
1) вялі́кая хва́ля; бу́рнае хвалява́ньне
2) Figur. бу́рныя пачу́цьці, пры́ступ -у m.
a surge of anger swept over him — пры́ступ зло́сьці апанава́ў яго́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
exhaust
[igˈzɔst]
1.
v.t.
1) вычэ́рпваць (ваду́, цярплі́васьць)
2) по́ўнасьцю тра́ціць, вычэ́рпваць (гро́шы, запа́сы)
3) стамля́ць, мардава́ць, зьнясі́льваць
4) выця́гваць, выпампо́ўваць паве́тра
5) вычэ́рпваць (тэ́му)
6) спусташа́ць (гле́бу)
2.
v.i.
выхо́дзіць (пра газ)
3.
n.
1) Tech. вы́хлап -у m., выхлапна́я труба́, вы́пуск -у m.
2) Tech. адпрацава́ная па́ра (газ, паве́тра)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
бе́гчы
1. rénnen* vi (s); láufen* vi (s);
бе́гчы з усі́х ног разм. rénnen* [láufen*], was das Zeug hält;
бе́гчы ры́ссю (пра каня) tráben vi (h, s);
2. (пра ваду) láufen* vi (s); flíeßen* vi (s);
3. (пра час, жыццё) verrínnen* vi (s); verflíeßen* vi (s); vergéhen* vi (s);
час бяжы́ць die Zeit verrínnt [verflíegt, vergéht]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)