unpracticed

[ʌnˈpræktɪst]

adj.

1) неспрактыкава́ны, няўме́лы; ма́ласпрактыкава́ны

2)

а) непрактыкава́ны, неўжыва́ны; непрабава́ны

б) які́ вы́йшаў з ужы́тку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dánkenswert, dánkens würdig a ва́рты падзя́кі, які́ заслуго́ўвае падзя́кі;

éine ~e Áufgabe удзя́чнае зада́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Dr. hab., Dr. habil. = doctor habilitatus – доктар навук, які мае права выкладаць у ВНУ

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

érblos a юрыд.

1) вы́марачны, які́ не пакі́нуў па сабе́ спадкае́мцаў

2) пазба́ўлены спа́дчыны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

erdénklich a магчы́мы, які́ магчы́ма сабе́ ўяві́ць;

auf álle ~e Art усі́мі магчы́мымі спо́сабамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

erdrückend a які́ [што] падаўля́е [прыгнята́е];

éine ~e Árbeit ця́жкая [знясі́льваючая] пра́ца [рабо́та];

ein ~er Bewéis неаспрэ́чны до́каз

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verschwägert a які́ знахо́дзіцца ў свая́цтве;

ich bin mit ihm ~ мы з ім сваякі́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

téilhaftig a які́ удзе́льнічае (у чым-н.);

des Vertráuens ~ wérden карыста́цца даве́рам, заслужы́ць даве́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

únverlangt

1. a які́ не ма́е по́пыту

2. adv без запатрабава́ння (дасланы і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

béifolgend

1. a канц. які́ дадае́цца (пры гэ́тым)

2. adv пры гэ́тым (у пісьме)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)