Verbum

адратава́ць

1. (выратаваць) rétten vt, in Sícherheit bríngen*;

2. (захаваць) behüten vt; bewáhren vt (ад каго-н., чаго-н. vor D)

лягчэ́й

1. (выш. ст. ад прысл. лёгка) léichter;

2. безас. у знач вык:

хво́раму ста́ла лягчэ́й dem Kránken geht es bésser

пахо́дзіць

1. (належаць паводле нараджэння) áb(stámmen) vi (s) (ад каго-н., чаго-н. von D);

2. (узнікаць) áufkommen* vi (s)

радчэ́й прысл. разм., радчэ́йшы разм. (выш. ст. ад рэдка, рэдкі) dünner (суп і г. д.); schütterer, spärlicher (валасы і г. д.)

спрацава́цца​^I

1. спец. (знасіцца) sich ábnutzen, verschléißen* vi (s);

2. (стаміцца) müde wérden; die Gesúndheit ruiníeren (страціць здароўе ад працы)

страмчэ́й прысл., страмчэ́йшы (выш. ст. ад стром(к)а, стромкі, стромы) stéiler;

пад’ём рабі́ўся ўсё страмчэ́йшы der Áufstieg wurde ímmer stéiler

ускара́скацца, ускара́сквацца разм. hináufklettern vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráufklettern vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць)