beschützen vt (vor D, gegen A)

1) абараня́ць, аберага́ць, барані́ць (ад каго-н., ад чаго-н.)

2) апекава́цца (над кім-н., над чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

usmisten vt

1) ачышча́ць ад гно́ю (стойла)

2) фам. наво́дзіць пара́дак (у чым-н.);

den Schrank ~ ачы́сціць ша́фу ад хла́му, наве́сці пара́дак у ша́фе

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

müde a сто́млены, змо́раны, знямо́жаны;

sich ~ lufen* набе́гацца, змары́цца ад бегані́ны;

iner Sche ~ wrden змары́цца [стамі́цца] ад чаго́-н.;

~ wrden замары́цца, стамі́цца;

~ mchen стамі́ць, змары́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Scham f -

1) со́рам, сарамлі́васць;

vor ~ ад со́раму;

vor ~ verghen* не ве́даць куды́ дзе́цца ад со́раму;

~ btun* забы́цца пра со́рам

2) палавы́я о́рганы, со́рам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verzcht m -(e)s, -e адмо́ва; адрачэ́нне;

auf etw. (A) ~ listen адмаўля́цца, адрака́цца ад чаго́-н.;

im ~ auf etw. (A) адмаўля́ючыся ад чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

starr a

1) нерухо́мы; пі́льны, ува́жлівы (позірк);

er war ~ vor Verwnderung ён аслупяне́ў ад здзіўле́ння;

~ und steif sein заме́рці [засты́ць] (ад жаху)

2) скаляне́лы (ад холаду)

3) цвёрды, каля́ны

4) упа́рты;

er hat inen ~en Ncken ён упа́рты чалаве́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дубяне́ць erstrren vi (s), sich verhärten, steif [hart, fest] wrden;

ад хо́ладу дубяне́лі ру́кі і но́гі vor Kälte wrden Hände und Füße steif

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заззя́ць ufleuchten vi (s, h), ufstrahlen vi (s, h), erglänzen vi (s, h);

ён заззя́ў ад ра́дасці er strhlte vor Frude

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ачы́сціцца

1. sich rinigen, sich säubern;

ачы́сціцца ад чаго-н. von etw. (D) frei wrden;

2. (праясніцца) hell [klar] wrden, sich klären

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адвыка́ць, адвы́кнуць

1. (адвучыцца ад чаго-н.) sich (D) etw. bgewöhnen;

2. (забыць каго-н., што-н.) sich entwöhnen (von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)