Verbum

beláchen vt высме́йваць (каго-н., што-н.), насміха́цца (над кім-н., чым-н.)

belóhnen vt узнагаро́джваць, адзнача́ць (mit D – чым-н., für A – за што-н.)

dáuern II vi, vimp выкліка́ць шкадава́нне;

es dáuert mich, dass… мне шкада́, што…

déuten

1. vt тлума́чыць, растлума́чваць

2. vi (auf A) ука́зваць (на што-н.)

díesbezüglich

1. a які́ ма́е дачыне́нне да гэ́тага

2. adv што даты́чыцца гэ́тага

dúrchfliegen* I vi (s) пралята́ць (скрозь што-н.)

2) разм. правалі́цца (на іспыце)

dúrchschauen I vi глядзе́ць (праз што-н.);

durchs Férnrohr ~ глядзе́ць праз падзо́рную трубу́

éinbilden:

sich (D) etw. ~ уяўля́ць сабе́ што-н.;

sich (D) viel [étwas] ~ зазна́цца, зафанабэ́рыцца

eráchten vt (für A) лічы́ць, прызнава́ць (за што-н.);

für [als] nötig ~ лічы́ць неабхо́дным

erzürnt a раззлава́ны;

~ sein (über A) злава́ць (на каго-н., на што-н.)