Verbum

зуб м.

1. Zahn m -(e)s, Zähne;

карэ́нны зуб Báckenzahn m;

мало́чны зуб Mílchzahn m;

зуб му́драсці Wéisheitszaħn m;

◊

зуб за зуб Zahn um Zahn;

вастры́ць на што-н зубы ganz verséssen sein auf etw. (A);

мець зуб на каго-н. j-n auf dem Kíeker háben (разм.); j-n nicht léiden können*; gégen j-n vóreingenommen sein;

трыма́ць язык за зуба́мі разм. séine Zúnge im Zaum hálten*, séine Zúnge zügeln; das Maul [den Schnábel] hálten* (груб.);

пакла́сці зубы на палі́цу разм. am Húngertuch nágen; nichts zu béißen háben;

узбро́ены да зубо́ў bis an die Zähne bewáffnet;

2. тэх. Zahn m -(e)s, Zähne

во́лас м. Haar n -(e)s, -e;

◊

ні на во́лас nicht um ein Haar, kein bíss¦chen, nicht im Geríngsten;

рваць на сабе́ валасы́ sich (D) die Háare ráufen;

валасы́ ўстаю́ць ды́бам die Háare stehen éinem zu Bérge;

прыцягну́ць што-н за валасы́ etw. an den Háaren hérbeiziehen*

вучо́ба ж. Lérnen n -s, -; Stúdium n -s, -di¦en; Léhre f -, -n (вытворчая); Áusbildungf -, -en; Schúlung f -, -en;

спыні́ць вучо́бу das Stúdium áufgeben*;

за вучо́бай beim Lérnen, beim Stúdium;

тава́рыш па вучо́бе Stúdi¦enfreund m -(e) s, -e, Stúdi¦enkollege m -n, -n, Stúdí¦enkamerad m -en, -en

захава́ць (зберагчы) erhálten* vt, áufbewahren vt, verwáhren vt;

захава́ць гро́шы ў ба́нку das Geld auf der Bank háben;

захава́ць пара́дак Órdnung hálten*;

захава́ць мір den Fríeden erhálten*;

захава́ць у па́мяці im Gedächtnis [im Kopf] behálten*;

захава́ць спако́й Rúhe bewáhren;

захава́ць за сабо́й пра́ва sich (D) das Recht vórbehalten* [áusbedingen*]

прапанава́ць

1. vórschlagen* vt;

2. (даць на выбар, частаваць) ánbieten* vt; offeríeren vt (камерц.);

3. (уносіць прапанову што-н. зрабіць, тс. кандыдатуру) beántragen vt;

4. (законапраект) vórlegen vt, unterbréiten vt;

прапанава́ць тост éinen Toast [to:st] [Trínkspruch] áusbringen* (за каго-н. auf A);

прапанава́ць свае паслу́гі séine Díenste ánbieten*

разлічы́цца

1. камерц. (расплаціцца за тавар і г. д.) die Réchnung máchen [begléichen*]; ábrechnen vi (з кім-н. mit D);

разлічы́цца з крэдыто́рамі die Gläubigen ábfunden*;

2. (адпомсціць) ábrechnen vi (з кім-н. mit D);

3. вайск., спарт. ábzählen vi;

па пара́дку нумаро́ў разлічы́ся! (каманда) ábzählen!

схадзі́ць (за каго-н, па што-н.) nach j-m, nach etw. (D) géhen*; j-n, etw. (áb)holen géhen*; j-n, etw. hólen;

схадзі́ць па малако́ Milch hólén (gehen*);

схадзі́ць паглядзе́ць што-н. sich (D) etw. ánsehen géhen*;

схадзі́ць куды-н. (па справе) éinen Gang máchen

умяша́цца sich éinmischen; éinschreiten* vi (s) (заступіцца за каго-н. für A, выступіць супраць каго-н. gégen A); interveníeren [-ve-] vi;

умяша́цца ў чужы́я спра́вы sich in frémde Ángelegenheiten (éin)míschen;

умяша́цца ў размо́ву sich ins Gespräch éinmischen;

умяша́цца ў чужу́ю гульню́ (у шахматы, карты) kíebitzen vi (разм.)