Verbum

ánschicken, sich збіра́цца, ме́рыцца (што-н. рабіць);

er schíckte sich an zu géhen ён збіра́ўся ісці́

zurücktaumeln vi (s) (vor D)

1) адхісну́цца ў стра́ху (ад чаго-н.)

2) хіста́ючыся ісці́ наза́д

entgégen=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) супрацьдзеянне, супраціўленне: entgégenwirken процідзе́йнічаць

2) сустрэчны рух: entgégengehen* ісці́ насу́страч

mítgehen* vi (s) ісці́ (з кім-н.), суправаджа́ць (каго-н.);

etw. ~ lássen* разм. сцягну́ць, укра́сці што-н.

ábrollen

1. vt размо́тваць

2. vi (s)

1) ско́чвацца

2) ісці́ (аб кінафільме)

3. ~, sich разго́ртвацца, адбыва́цца

wéiterhelfen* аддз. vi (j-m)

1) дапамагчы́ ісці́ [ру́хаць] напе́рад (каму-н.)

2) дапамагчы́ вы́йсці з ця́жкага стано́вішча

Äußerste sub n -n кра́йнасць;

sein ~s tun* зрабі́ць усё магчы́мае;

bis zum ~n géhen* ісці́ на кра́йнасць

begében, sich ісці́, пайсці́; падава́цца;

sich auf die Réise ~ вы́правіцца ў даро́гу [падаро́жжа];

es begáb sich, dass… зда́рылася, што…

bekómmen*

1. vt атры́мліваць

2. vi (s);

gut [schlecht] ~ ісці́ на кары́сць [на шко́ду];

wohl bekómm's! на здаро́ўе! (у час яды)

mítkommen* vi (s)

1) прыхо́дзіць, прыбыва́ць, ісці́ (разам з кім-н.)

2) разм. паспява́ць, не адстава́ць, паспяхо́ва вучы́цца