téilnehmen* аддз. vi (an D)

1) браць [прыма́ць] удзе́л, удзе́льнічаць (у чым-н.)

2) спачува́ць (каму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bajonétt n -(e)s, -e штык, штых;

das ~ fällen браць ружжо́ напераве́с;

das ~ áufpflanzen [áufstecken] прымкну́ць штык

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

míeten I vt

1) найма́ць (пакой); арандава́ць, бра́ць напрака́т

2) марск. фрахтава́ць; найма́ць (рабочых і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hérrühren vi (von D) пахо́дзіць, выніка́ць;

aus dem vórigen Jahrhúndert ~ браць свой пача́так з міну́лага стаго́ддзя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

распача́цца, распачына́цца ánfangen* vi, begínnen* vi; éinsetzen vi (уводзіць у дзеянне); séinen Ánfang néhmen* (браць пачатак); éintreten* vi (s), ánlaufen* vi (s), ánbrechen* vi (s) (настаць); ánfallen* vi (s) (пра хваробу і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

eliminate

[ɪˈlɪmɪneɪt]

v.t.

1) адхіля́ць (небясьпе́ку); пазбаўля́цца; выключа́ць

2) ня браць пад ува́гу, прапушча́ць, прапуска́ць

3) Math. прыво́дзіць да аднаго́ невядо́мага (раўна́ньне)

4) Physiol. ачышча́ць; выдзяля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

státtgeben* аддз. vi (D) канц. задаво́льваць, выко́нваць (даручэ́нне), браць пад ува́гу;

éinem Ántrag ~ прыня́ць прапано́ву, задаво́ліць заяўку [прашэ́нне, хада́йніцтва]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ánbahnung f -, -en

1) пракла́дванне (шляху, дарогі); падрыхто́ўка, пача́так

2) браць пача́так (сувязей, адносін), пачына́ць (адносіны, сувязі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zurücknehmen* vt

1) браць [прыма́ць] наза́д

2) скасо́ўваць (заказ і г.д.);

ein Verbót ~ зняць забаро́ну

3) адво́дзіць (войскі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zusámmenreißen*

1. vt руйнава́ць, разбіра́ць, зно́сіць (будынак)

2. ~, sich браць сябе́ ў ру́кі, (з ця́жкасцю) авало́дваць сабо́ю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)