званне

назоўнік | мужчынскі род

  1. Афіцыйна прысвоенае найменне, якое вызначае ступень заслуг, службовага становішча, кваліфікацыі ў галіне якой-н. дзейнасці.

    • Воінскія званні.
    • Вучонае з.
  2. Ганаровае найменне як адна з форм узнагароды і заахвочвання для далейшых поспехаў дзеячаў працы, навукі, культуры і інш.

  3. Героя Сацыялістычнай Працы.

    • З. народнага артыста Беларусі.
  4. У дарэвалюцыйнай Расіі — аднесенасць да якой-н. грамадскай групы з спадчыннымі правамі і абавязкамі; саслоўе.

    • Ён з духоўнага звання.
    • Купецкае з.
  5. У дарэвалюцыйнай Расіі — узаконенае абазначэнне службовага становішча па табелю аб рангах; чын.

    • Быў калежскім асэсарам. Ён меў з. камер-юнкера.

Фразеалагізмы:

  • Адно званне (размоўнае) — пра тое, што не адпавядае свайму найменню.
  • Адно з., што горад, а на самай справе — пасёлак.
  • Ані звання каго-чаго (размоўнае) — і ў паміне няма.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)