спраўдзіць

дзеяслоў | размоўнае | закончанае трыванне

  1. Ажыццявіць, здзейсніць; выканаць.

    • С. сваю мару.
  2. Апраўдаць што-н. (звычайна пра нацзеі і пад.).

    • С. бацькоўскія надзеі і спадзяванні.
  3. Правільна прадказаць што-н. (размоўнае).

    • На гэты раз сіноптыкі спраўдзілі.

|| незакончанае трыванне: спраўджваць.

|| назоўнік: спраўджванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)