спрадвечны

прыметнік

  1. Які не перастае існаваць; адвечны.

    • Спрадвечныя беларускія бары (вельмі старыя).
    • Спрадвечныя традыцыі.
  2. Карэнны, пастаянны.

    • Зубры — спрадвечныя жыхары Белавежскай пушчы.

|| назоўнік: спрадвечнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)