спіна

назоўнік | жаночы род

Частка тулава ад шыі да крыжа.

  • Гнуць спіну (таксама пераноснае значэнне 1) многа і цяжка працаваць на каго-н.; 2) перад кім пакланяцца, угоднічаць).
  • Не разгінаючы спіны (таксама пераноснае значэнне: без адпачынку, старанна рабіць што-н.).
  • Нацерці спіну.
  • Рабіць што-н. за спінай у каго-н. (таксама пераноснае значэнне: без ведама каго-н.).
  • Павярнуцца спінай да каго-, чаго-н. (таксама пераноснае значэнне: выказаць абыякавасць, знявагу, перастаць звяртаць увагу на каго-, што-н.).
  • За спінай вялікі вопыт работы (у мінулым).
  • На ўласнай спіне зведаць што-н. (пераноснае значэнне: на сваім вопыце).

|| памяншальная форма: спінка.

|| прыметнік: спінны.

  • Спінныя пазванкі.
  • С. мозг (у пазваночніку).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)