спецыяльнасць

назоўнік | жаночы род

  1. Асобная галіна навукі, тэхнікі, мастацтва, у якой хто-н. працуе.

    • Здаваць экзамен па спецыяльнасці.
  2. Тое, што і прафесія.

    • Сын мае с. музыканта.
    • Па спецыяльнасці слесар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)