спакуса

назоўнік | жаночы род

  1. Тое, што вельмі вабіць чалавека, спакушае, выклікае неадольнае жаданне, цягу да чаго-н.

    • Не паддавацца ніякім спакусам.
  2. Схіленне да інтымнай блізкасці; прывабліванне.

    • Была яна не толькі чароўнай весялухай, але і зводніцай на спакусу.

|| прыметнік: спакусны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)