служыць

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. Выконваць службу.

    • С. у навуковай установе.
    • С. у арміі.
  2. пераноснае значэнне, каму-чаму. Рабіць што-н. для каго-, чаго-н., быць адданым каму-, чаму-н. накіроўваць сваю дзейнасць на карысць чаго-н. (высокае).

    • С. народу.
    • С. мастацтву.
  3. Выконваць сваё прызначэнне, быць прыгодным для чаго-н.

    • Канапа служыць пасцеллю.
    • Здароўе яшчэ служыць.
  4. У веруючых: праводзіць набажэнства.

    • С. ютрань.
  5. Пра сабак: стаяць на задніх лапах.

    • Бялюсь, служы!

|| закончанае трыванне: паслужыць.

|| назоўнік: служба і служэнне.

|| прыметнік: службовы.

|| назоўнік: служба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)