сляпы

прыметнік

  1. Які не бачыць, пазбаўлены зроку.

    • Сляпое дзіця.
    • Падручнікі для сляпых (назоўнік).
  2. пераноснае значэнне: Які паступае, не ўзважаючы і не абдумваючы сваіх учынкаў.

    • Слепа (прыслоўе) паверыць першаму сустрэчнаму.
    • Сляпое наследаванне чыім-н. дзеянням.
  3. Такі, што цяжка разабраць, прачытаць (пра шрыфт, тэкст і пад.).

    • С. адбітак на паперы.
  4. Праз які дрэнна або нічога не бачна.

    • Сляпыя шыбы ў вокнах.
    • Сляпая хата (з малымі вокнамі).
  5. Які адбываецца без удзелу зроку, без бачных арыенціраў (спецыяльны тэрмін).

    • С. метад друкавання (не гледзячы на клавішы).
    • С. палёт на самалёце.
    • Сляпая кішка — пачатковая частка тоўстай кішкі, якая мае чэрвепадобны адростак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)