славуты

прыметнік

  1. Пра якога ўсе ведаюць; агульнавядомы, праслаўлены.

    • С. раман.
    • С. опера.
  2. Які набыў славу або дастойны яе; слаўны.

    • С. год перамогі ў вайне.
  3. Пра чалавека, які стаў знакамітым, карыстаецца вялікай папулярнасцю.

    • С. вучоны.

|| назоўнік: славутасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)