рупець

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. безасабовая форма, каму, з інфінітывам і без дапаўнення. Пра неадольнае жаданне рабіць што-н.; хацецца; карцець.

    • Мне рупіла хутчэй пра ўсё даведацца.
  2. Турбаваць, не даваць спакою.

    • Яго ўвесь час рупіць сям’я і гаспадарка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)